فیض نکتهی جالبی از علت رد شدن شعرها در شوراهای شعر گفت؛ «برخلاف تصور رایج، بخش قابلتوجهی از آثاری که در شوراهای شعر رد میشوند، نه به دلیل مسائل ممیزی، بلکه به دلیل ضعفهای فنی، ضعف تألیف و نداشتن انسجام شعری است.» فیض همچنین درباره شعر اعتراضی، تجربه حضور شاعران مختلف در جلسات شعر با رهبری و برخی حاشیههای این جلسات نکات جذابی را بیان کرد.
در ادامه بخش نخستِ گفتوگو با ناصر فیض را میخوانید:
جناب فیض شما سالها در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شورای شعر سازمان صداوسیما حضور داشتهاید. تصویری که از این شوراها وجود دارد این است که هر شعری که وارد این شوراها میشود، با انواع و اقسام ایرادها و ممیزیها مواجه میشود. واقعاً فضای این شوراها چگونه است؟
من بارها در آنجا گفتهام که چرا کار درست خودتان را غلط به دیگران نشان میدهید؟ فرض کنید شاعری شعری را ارسال میکند و تنها چیزی که به او گفته میشود این است که «شعرتان رد شده است». رد شدن شعر یعنی چه؟ مگر ما میتوانیم فکر کسی را رد کنیم؟ ذهن کسی را رد کنیم؟ شاعر یا شاعر است یا نیست؛ این شعر هم یا شعر است یا نیست.
وقتی از این زاویه نگاه میکنیم، باید بگوییم این شعر در درجه اول، بر اساس معیارها و موازین شعری، ضعیف است. این موضوع اصلاً ربطی به ممیزی ندارد. چرا خودتان را متهم میکنید که کار شورا فقط ممیزی شعر است؟
البته ممکن است در مواردی به دلایل مختلف ممیزی هم وجود داشته باشد، اما مسئله اصلی شورا این نیست. بسیاری از شعرهایی که به شورا میآیند، به دلیل ضعف تألیف، نداشتن انسجام و مشکلات ساختاری و فنی رد میشوند. …
