وی ادامه داد: ضعف نظارت و ارتباط مؤثر در خانواده نیز میتواند نقش مهمی داشته باشد. تعارضهای خانوادگی، کاهش گفتوگوی سازنده میان والدین و فرزندان یا بیتوجهی به تغییرات رفتاری دانشآموز از جمله مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
ابراهیمی با اشاره به تأثیر فشارهای روانی و هیجانی بر دانشآموزان گفت: اضطراب، افسردگی، احساس تنهایی، کاهش عزتنفس و ناتوانی در مدیریت هیجانها از دیگر عواملی هستند که میتوانند دانشآموز را در معرض گرایش به مواد و دخانیات قرار دهند.
مدیرکل امور تربیتی، مشاوره و مراقبت در برابر آسیبهای اجتماعی وزارت آموزش و پرورش افزود: فشارهای تحصیلی و نگرانی درباره موفقیت آموزشی نیز از عوامل مؤثر است، بهویژه زمانی که دانشآموز مهارت کافی برای مقابله با استرس را نداشته باشد.
وی خاطرنشان کرد: کنجکاوی و هیجانطلبی دوره نوجوانی و تصور نادرست از بیخطر بودن مصرف اولیه، بهویژه در مورد دخانیات و سیگارهای الکترونیکی، نیز میتواند زمینهساز تجربه مصرف شود.
ابراهیمی دسترسی آسان به مواد و دخانیات در محیطهای پیرامونی و کاهش حساسیت نسبت به مصرف برخی فرآوردههای دخانی را از دیگر عوامل مؤثر دانست و گفت: کمبود مهارتهای خودمراقبتی و مهارتهای زندگی، از جمله مهارت «نه گفتن»، تصمیمگیری، حل مسئله و مقاومت در برابر فشار همسالان نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
وی ادامه داد: الگوهای نامناسب رفتاری در خانواده، گروه دوستان یا فضای مجازی که مصرف دخانیات یا مواد را عادی و بدون پیامد جلوه میدهند نیز میتوانند بر نگرش و رفتار دانشآموزان اثرگذار باشند. …
