دورهمی کوچکی که در این خانه جریان دارد در ظاهر شبیه مهمانیهای معمول جوانان است، اما لپتاپهای باز روی زمین نشان میدهد که ماجرا چیز دیگری است. میزبان این جمع، جوان بیستوچندسالهای به نام کیسی است که در زمینه کدنویسی به کمک هوش مصنوعی یا همان وایبکدینگ شهرتی محلی به هم زده و دوستانش را جمع کرده تا به آنها یاد بدهد چطور با ابزارهایی مثل کدکس و فیگما به سرعت وبسایت و برنامه بسازند.
قدم اول کلاس او آموزشی است که به زبان خودشان «نردبان گذاشتن» نامیده میشود، یعنی نصب فیلترشکن و ابزارهای تغییر آیپی برای دور زدن تحریمهای جغرافیایی شرکت اوپنایآی.
جمع حاضر در اتاق، جوانانی پرانگیزه از نسل زد هستند که نه دلشان میخواهد وارد چرخه فرسایشی شرکتهای بزرگ فناوری شوند و نه حاضرند بیرون ماندن از بازی را بپذیرند. آنها که خود را «شرکتهای تکنفره» مینامند، نماینده نسلی هستند که با بیکاری نزدیک به ۱۹درصدی، مسکن گرانقیمت و اقتصاد بحرانزده پساکرونا دستوپنجه نرم میکنند.
به همین دلیل، بسیاری از این کوچنشینهای دیجیتال به شهرهای ارزانقیمتی مثل لیانگژو، دالی و آنجی که فعالانه به دنبال جذب آنها بودهاند، پناه بردهاند تا با پایین نگه داشتن هزینههای زندگی و یادگیری هوش مصنوعی، راهی برای تغییر سرنوشت خود پیدا کنند. یکی از دختران حاضر در جمع، کارمند سابق تنسنت است که از کارش استعفا داده و دیگری نویسنده داستانهای اینترنتی است. وجه مشترک همه آنها این باور است که هوش مصنوعی میتواند کارشان را ارتقا دهد. …

بازار

































































































































































