متأسفانه در سالهای اخیر، افراط و زیادهروی در برخی مجالس عزاداری، نبود نظارت و کنترل کافی بر رفتار و سخنان بعضی مداحان و گسترش عناوین و مناسبتهای مختلف عزاداری، گاه موجب شده است اصل اقامه عزای اهلبیت(ع) و نیت خالصانه شیعیان دلباخته آن بزرگواران به حاشیه رانده شود.
چنین رفتارهایی نهتنها میتواند زمینه بدبینی و فاصله گرفتن بخشی از مردم از مجالس مذهبی را فراهم کند، بلکه در مواردی به حوادث تلخ و تأسفباری نیز منجر میشود که شأن عزاداری و جایگاه مکتب اهلبیت(ع) را خدشهدار میکند. نمونه تأسفبار آن، درگیری شدید میان دو هیئت از تبریز و یزد در جوار حرم مطهر و نورانی امام رضا(ع) بود؛ حادثهای که بیتردید با روح زیارت، عزاداری و محبت به اهلبیت(ع) سازگار نیست.
نمونه دیگری نیز در جریان پیادهروی اربعین حسینی در عراق رخ داد که طی آن، جمعی از ایرانیان با طرفداران آیتالله سید صادق شیرازی درگیر شدند. انتشار سریع تصاویر و کلیپهای این درگیری در شبکههای خبری و فضای مجازی، متأسفانه تصویری نامطلوب از عزاداری و رفتار برخی شیعیان در برابر افکار عمومی به نمایش گذاشت.
بیتردید، عزاداری برای سیدالشهدا(ع) سرمایهای عظیم و از ارکان مهم فرهنگ شیعه است؛ اما حفظ حرمت این سرمایه ارزشمند، نیازمند اخلاص، عقلانیت، رعایت اخلاق، پرهیز از افراط و تفریط و توجه جدی به وحدت و مصالح عمومی جامعه اسلامی است. مجالس اهلبیت(ع) باید بیش از هر چیز مظهر محبت، معنویت، اخلاق، بصیرت و وحدت باشند، نه محلی برای درگیری، توهین و ایجاد اختلاف میان شیعیان.
محبت به اهلبیت(ع) زمانی میتواند بهدرستی در جامعه اثرگذار باشد که با رفتار شایسته، اخلاق نیکو و احترام به دیگران همراه شود؛ چراکه حفظ حرمت مکتب اهلبیت(ع)، خود بخشی از پاسداشت عزای آن بزرگواران است.
انتهای پیام
