متروی مجانی؛ پولی که از چرخه توسعه خارج شد

هفت صبح|  همه چیز از یک اظهارنظر غیرمنتظره دریک روز شورایی ابتدای سال شروع می‌شود. در حالی که فضای شهر تهران با ترافیک و آلودگی درگیر است، پرویز سروری، نایب‌رئیس شورای شهر، گفت: «برنامه‌ریزی برای دائمی شدن رایگان بودن اتوبوس و مترو در پایتخت» در جریان است. در ابتدا مردم تصور می‌کردند دوران پرداخت پول بلیت به پایان رسیده و شهرداری بالاخره تصمیم گرفته باری از دوش جیب‌های خالی شهروندان بردارد. اما به همان سرعتی که هیجان اولیه بالا گرفته بود، موجی از سوالات و تحلیل‌های منتقدانه جایگزین می‌شود.

 

اما در شهری که شهرداری برای خرید چند واگن جدید مترو یا نوسازی اتوبوس‌های فرسوده، مدام از کمبود اعتبارات می‌نالد، این پول عظیم از کجا می‌آید؟ آیا ممکن است در کل دنیا، تمام شبکه حمل‌ونقل یک کلان‌شهر به صورت دائمی و برای همه رایگان باشد؟ این ابهامات، شروع یک درام شهری بود که لایه به لایه، چهره واقعی‌اش را نشان می‌دهد و مشخص می‌شود که ما با یک «رویای شیرین اما توخالی» روبه‌رو هستیم که به جای حل مشکل، فقط روی آن لایه‌ای می‌کشد تا حقیقت پنهان بماند!

 

این در حالی است که رئیس شورای شهر نیز اعلام کرد که اجرای این طرح تاکنون تاثیری روی کاهش آلودگی هوا و ترافیک نداشته است! در کنار این اظهارنظرها، بررسی خسارتی که اجرای این طرح به شهر و شهرداری زده نشان می‌دهد که چقدر از منابعی که می‌توانست صرف توسعه پایدار و پاک شهر شود، دود شده و به هوا رفته است!

  ‌رایگان برای همه یا فقط «خوش‌حساب‌ها»؟

وقتی فشار افکار عمومی زیاد شد و خبرنگاران به دنبال جواب می‌گشتند، عبدالمطهر محمدخانی، سخنگوی شهرداری تهران، سعی کرد تا با یک «تفسیر جدید»، آتش جنجال را خاموش کند. او اعلام کرد که قرار نیست بلیت برای «همه» رایگان شود، بلکه این یک «اهرم تشویقی» است.به گفته وی براساس طرح جدید شهرداری هر کس عوارض نوسازی، پسماند و حقوق شهروندی‌اش را به موقع پرداخت کند، بلیت رایگان می‌گیرد! در واقع شهرداری می‌خواهد با بخشیدن پول بلیت، مردم را ترغیب کند تا بدهی‌های سالانه خود را تسویه کنند.

  …