نماینده سابق مجلس شورای اسلامی درباره تفاهمنامهای که در اسلامآباد صورت گرفت، گفت: توافقنامههایی در این اندازه حاصل تفکر یک فرد، دو فرد یا یک گروه نیست. در این موارد مذاکره انجام میشود، نتایج به ایران اعلام میشود و تبادل اطلاعات صورت میگیرد و در نهایت، آنچه قرار است تنظیم و امضا شود، مورد بررسی و نظر مقامات تراز اول کشور قرار میگیرد و در صورت اجماع و تأیید، امضا میشود.
سیاهکلی تصریح کرد: اینگونه نیست که یک فرد یا یک دولت به تنهایی تصمیم بگیرد و توافقنامهای را امضا کند. حتی در کشورهای دیگر از جمله آمریکا نیز چنین سازوکاری وجود دارد و اینگونه نیست که مثلاً ترامپ بتواند به تنهایی قراردادی را امضا کند و سایر بخشهای سیاسی و قانونی کشور آن را نادیده بگیرند.
وی ادامه داد: در ایران نیز اجماع گستردهای وجود دارد و گروههای نظامی که اکنون در میدان حضور دارند، نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی، دولت، شورای عالی امنیت ملی و رهبر معظم انقلاب اسلامی در این فرآیند نقش دارند و درباره چنین موضوعاتی اظهارنظر و تصمیمگیری میکنند.
سیاهکلی با بیان اینکه مسئولیت چنین توافقی متوجه مجموعه نظام و حاکمیت است، خاطرنشان کرد: مردم نیز از طریق نمایندگان خود در مجلس شورای اسلامی در این فرآیند حضور دارند و مجلس نیز نظر خود را اعلام میکند. وی افزود: اینکه برخی گروهها بخواهند برای تسویهحساب جناحی و جریانی، مسئولیت امضای تفاهمنامه را متوجه دولت، یک فرد از دولت، مجلس یا شورای عالی امنیت ملی کنند، قطعاً فرافکنی و سوءاستفاده سیاسی و جریانی است؛ در حالی که چنین اقدامی باید به عنوان یک اقدام ملی مورد توجه قرار گیرد. نماینده مردم قزوین در مجلس یازدهم در ادامه درباره مواضع رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره مذاکره و برداشت برخی جریانهای سیاسی از این مواضع، گفت: رهبر معظم انقلاب اسلامی، رهبر ایران و ولیفقیه هستند و در دو حوزه مسئولیت دارند؛ یکی حوزه دینی و اعتقادی و دیگری حوزه حاکمیتی، مدیریتی و سیاسی.
سیاهکلی اظهار کرد: وقتی رهبری نظری را اعلام میکنند، ممکن است نظر ایشان درباره اصل یک توافق مثبت باشد، اما درباره برخی جزئیات آن نیز ملاحظاتی را مطرح کنند. رهبر یک کشور قطعاً باید ملاحظات خود را داشته باشد. وی ادامه داد: حتی اگر ما توافقنامهای بنویسیم که صددرصد آمریکا را محکوم کرده باشیم، آمریکا به شکست خود اعتراف کرده باشد و ما نیز صددرصد پیروز بیرون آمده باشیم، باز هم رهبری از منظر نگاه دینی، عدالتمحور و هدایتگر خود ملاحظاتی را مطرح خواهند کرد؛ چراکه در امور واقعی و مدیریتی، تحقق چنین شرایطی به صورت صددرصدی امکانپذیر نیست.
سیاهکلی با بیان اینکه اصل توافق و مذاکره مورد تأیید رهبری بوده است، گفت: اگر منظور این باشد که رهبری با اصل توافق و مذاکره موافق بودهاند، حتماً موافق بودهاند؛ اما این به معنای آن نیست که ایشان باید سطح و نتیجه توافقنامه را نیز به صورت کامل تأیید کنند. وی افزود: اگر رهبری سطح توافق را کاملاً تأیید کنند، دست مذاکرهکننده بسته میشود. مذاکرهکننده باید بداند که اگر توافقی در بهترین حالت به نتیجهای مثلاً ۵۰-۵۰ برسد، همچنان باید برای دستیابی به نتیجه بهتر تلاش کند و بر سر مواضع کشور چانهزنی داشته باشد.
نماینده سابق مجلس شورای اسلامی تأکید کرد: بنابراین، ملاحظات و اظهارنظرهای رهبری میتواند دست مذاکرهکننده را برای چانهزنی و دستیابی به نتیجه بهتر باز بگذارد. سیاهکلی در ادامه گفت: اینکه برخی جریانها از این موضوع و مواضع رهبر معظم انقلاب اسلامی برداشت سیاسی کنند و از آن بهرهبرداری حزبی داشته باشند، بسیار غلط است. مواضع رهبری در این زمینه کاملاً عاقلانه و درست و در راستای تقویت دست مذاکرهکننده است تا هیئت مذاکرهکننده بتواند دست برتر را داشته باشد. وی افزود: برخی افراد در این زمینه خود را به کمخردی میزنند؛ البته من معتقدم موضوع این نیست، بلکه آنها در حال بهرهبرداری سوء سیاسی هستند. وگرنه این موضوع قابل فهم است که وقتی رهبری در یک تفاهمنامه «اما و اگر» مطرح میکنند، به این معنا نیست که ایشان اصل تفاهمنامه را قبول ندارند.
سیاهکلی ادامه داد: این موضوع یک مفهوم مدیریتی، حاکمیتی و سیاسی دارد و برای مواجهه با طرف مقابل است؛ طرفی که دشمن است، دروغ میگوید و نفاق دارد. در چنین شرایطی، رهبری باید با «اما و اگر» صحبت کنند. وی خاطرنشان کرد: این اقدام کاملاً در چارچوب مدیریت و هدایتگری است و منطق دارد و درست نیز هست. بنابراین، تفاهمنامه از سوی رهبری رد نمیشود. این توافق با اجماع کشوری صورت گرفته و رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز عالیترین مقام در این اجماع هستند و تأیید ایشان در اصل موضوع وجود دارد، اما اینکه سطح توافق مورد نقد و سوال قرار گیرد، کاملاً منطقی است و اشکالی به آن وارد نیست.
