بازار
سید حسین موسویان از دیپلمات‌های باسابقه جمهوری اسلامی ایران است که در مقاطع مختلف، مسئولیت‌هایی در وزارت امور خارجه، شورای عالی امنیت ملی و تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران بر عهده داشته است. او از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶ سفیر ایران در آلمان بود و پس از آن، ریاست کمیته روابط خارجی شورای عالی امنیت ملی را بر عهده گرفت. موسویان در فاصله سال‌های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ نیز سخنگوی تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران در مذاکرات با سه کشور اروپایی بود.
کارنامه سیاسی او البته با حواشی مهمی همراه بوده است؛ از جمله دوران سفارتش در آلمان و هم‌زمانی آن با پرونده ترور میکونوس، و بازداشت جنجالی‌اش در اردیبهشت ۱۳۸۶ به اتهام جاسوسی در دولت محمود احمدی‌نژاد؛ اتهامی که دادگاه او را از آن تبرئه کرد، هرچند به اتهام تبلیغ علیه نظام به حبس تعلیقی محکوم شد. او همچنین در سال ۱۴۰۰ با صدور حکم ۱۱ ماه حبس در پرونده‌ای مرتبط با واگذاری زمین در منطقه آزاد کیش روبه‌رو شد.
موسویان از سال ۱۳۸۸ در دانشگاه پرینستون آمریکا به پژوهش در حوزه امنیت خاورمیانه و سیاست هسته‌ای پرداخت و پس از ۱۵ سال فعالیت، در خرداد ۱۴۰۴ بازنشسته شد.
وی در یادداشت پیش رو، با اشاره به تضعیف نهاد‌ها و قواعد نظم بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم، معتقد است آلمان و اروپا می‌توانند با احیای سنت دیپلماسی و میانجی‌گری، در کاهش تنش‌های جهانی و به‌ویژه بحران‌های خاورمیانه نقش مؤثرتری ایفا کنند. او از جمله بر ضرورت ایجاد یک نظام امنیت جمعی در خلیج فارس، پایان‌دادن به خصومت ایران و آمریکا و دستیابی به صلح پایدار میان اسرائیل و فلسطین تأکید می‌کند. آلمان و نظم نوین جهانی: زمان بازگشت به دیپلماسی صلح …
