معمای بازآرایی

در این میان میدان مشترک پارس جنوبی (که در قطر با نام گنبد شمالی شناخته می‌شود)، با دارا بودن ۵۱ هزار‌میلیارد مترمکعب گاز درجا و ۴۹‌میلیارد بشکه میعانات گازی، به تنهایی حدود ۷۵درصد از کل گاز تولیدی کشور و ۵۳درصد از کل سبد انرژی ایران را پوشش می‌دهد. به عبارت دیگر، این میدان نه یک منبع انرژی در کنار سایر منابع، بلکه ستون فقرات معادله عرضه و تقاضای انرژی در ایران است. چنین تمرکز بالایی، از منظر اقتصاد کلان، یک ریسک سیستماتیک آشکار به شمار می‌رود؛ زیرا هرگونه اختلال در این منبع واحد، قادر است همزمان ده‌ها صنعت و‌ میلیون‌ها مصرف‌کننده نهایی را تحت تاثیر قرار دهد. جنگ رمضان در تاریخ بیست و هفتم اسفند۱۴۰۴، دقیقا چنین اختلالی را ایجاد کرد. حمله به پالایشگاه‌های سوم، چهارم، پنجم و ششم پارس جنوبی، یک شوک عرضه‌ ناگهانی و پایدار به سیستم انرژی وارد ساخت که پیامدهای آن فراتر از کاهش موقت تولید گاز بود. 

این حمله، در واقع آزمون استرسی تمام‌عیار برای مدل توسعه و حکمرانی انرژی ایران محسوب می‌شود؛ آزمونی که نقاط شکست ساختاری، گلوگاه‌های پنهان و تناقضات استراتژیک صنعت پتروشیمی را برای همیشه آشکار کرد. جایگاه میدان پارس جنوبی در اقتصاد انرژی ایران …