بازار
برگزاری مسابقات ورزشی بویژه بازی‌های لیگ برتر فوتبال برای ایجاد شور، نشاط اجتماعی و تقویت همبستگی میان مردم پایه‌ریزی شده است.
براین اساس ورزشگاه نیز باید محلی برای رقابت سالم، تشویق تیم محبوب و تجربه هیجان در چارچوب قانون و اخلاق باشد؛ نه فضایی برای هتک حرمت، توهین به افراد و باشگاه‌ها که تنش را به جامعه ورزش تزریق کند. هواداری از یک باشگاه، هر اندازه عمیق و ریشه‌دار باشد، مجوز عبور از مرزهای اخلاقی و قانونی نیست. هیچ نتیجه‌ای، اختلافی یا رقابتی نیز نمی‌تواند توجیهی برای زیرپاگذاشتن کرامت انسان‌ها و بی‌احترامی به هویت فرهنگی دیگران باشد.
یکی از مسأله‌های اساسی فوتبال ایران، فاصله میان شعارهای فرهنگی و اقدامات عملی برای مقابله با رفتارهای هنجارشکنانه است. سال‌هاست که پس از وقوع حاشیه‌های غیرمتعارف، ضرورت ساماندهی ورزشگاه‌ها، برخورد با توهین‌ها به اقوام ایرانی و ارتقای فرهنگ هواداری مطرح می‌شود، اما تکرار چنین اتفاقاتی نشان می‌دهد که اقدامات انجام‌شده هنوز نتوانسته‌اند بازدارندگی لازم را ایجاد کنند. فدراسیون فوتبال، سازمان لیگ و مدیران باشگاه‌ها باید بپذیرند که مسئولیت آنها تنها به برگزاری مسابقه، کسب نتیجه و مدیریت مسائل فنی محدود نمی‌شود؛ صیانت از جایگاه ورزش، تأمین امنیت روانی تماشاگران و مقابله با رفتارهای مغایر با قانون نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از وظایف آنهاست.
قانونمداری زمانی معنا پیدا می‌کند که مقررات بدون تبعیض و ملاحظه‌کاری اجرا شوند. اگر توهین به باشگاه‌ها، افراد تحت قرار آنها، تحریک هواداران یا رفتارهای خارج … …
