چرا بعضی موتورسواران انژکتور را با کاربراتور جایگزین میکنند؟ هزینه تعمیر، کیفیت قطعات و ضعف عیبیابی باعث شده اقتصاد گاهی از تکنولوژی جلو بزند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، انژکتور سالهاست بهعنوان فناوری مدرنتر سیستم سوخترسانی موتورسیکلت شناخته میشود؛ سیستمی که باید مصرف سوخت را کاهش دهد، احتراق را دقیقتر کند، آلایندگی را پایین بیاورد و عملکرد موتور را در شرایط مختلف پایدارتر نگه دارد. با این حال، در بازار ایران هنوز داستان عجیبی جریان دارد؛ بعضی مالکان موتورسیکلتهای انژکتوری، بهویژه مدلهای طرح هوندا و خانواده محبوب CG ۱۲۵، پس از بروز مشکل در سیستم سوخترسانی تصمیم میگیرند انژکتور را بهطور کامل حذف کنند و موتورشان را دوباره کاربراتوری کنند.
این اتفاق در نگاه اول شاید یک عقبگرد فنی به نظر برسد، اما برای بسیاری از موتورسواران یک تصمیم کاملاً اقتصادی است. سؤال اینجاست که چرا فناوریای که قرار بود زندگی موتورسوار را سادهتر کند، در برخی موارد او را به نقطهای میرساند که ترجیح میدهد از آن فرار کند؟انژکتور از چه زمانی در ایران اجباری شد و هدف آن چه بود؟
الزام کنار گذاشتن موتورسیکلتهای کاربراتوری در ایران مستقیماً با سیاستهای مقابله با آلودگی هوا ارتباط داشت. بر اساس مصوبات دولت در برنامه جامع کاهش آلودگی هوا، تولید و شمارهگذاری موتورسیکلتهای کاربراتوری از اول مهر ۱۳۹۵ باید متوقف میشد و ثبت سفارش موتورسیکلتهای کاربراتوری نیز ممنوع شد. اجرای این سیاست البته با تأخیرها و استثناهایی همراه بود و در نهایت از سال ۱۳۹۶، ممنوعیت تولید و شمارهگذاری موتورسیکلتهای کاربراتوری بهصورت جدی وارد مرحله اجرا شد.
هدف اصلی این تغییر، کاهش آلایندگی بود. سیستم کاربراتور سوخت را به شکل مکانیکی و با دقت محدودتری با هوا ترکیب میکند، اما سیستم انژکتوری با استفاده از پمپ بنزین، انژکتور، ECU و سنسورهای مختلف میتواند مقدار سوخت موردنیاز موتور را دقیقتر کنترل کند. همین کنترل دقیقتر، در صورت عملکرد صحیح سیستم، باعث کاهش مصرف سوخت و آلایندگی میشود. دولت نیز بعدها برای موتورسیکلتهای انژکتوری الزامات مشخصی مانند وجود پمپ سوخت، انژکتور مستقل، ECU و کاتالیست را تعیین کرد. …
