این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اقتصاد پویا / سرویس اقتصاد سیاسی- در شرایطی که اقتصاد ایران همچنان با تورم مزمن، کاهش قدرت خرید خانوارها، نوسانات ارزی و بیثباتی بازارها دستوپنجه نرم میکند، هرگونه بحث درباره منشأ تورم و راهکارهای مهار آن اهمیت دوچندانی پیدا میکند. کریمی/ در این میان، برخی برداشتها از نظریهها و پژوهشهای اقتصادی، بهویژه مباحث مطرحشده در آثار مایکل وودفورد، اقتصاددان برجسته حوزه سیاست پولی، این نگرانی را ایجاد کرده است که ممکن است عدهای از این مباحث به این نتیجه برسند که برای کنترل تورم دیگر نیازی به محدودیتهای پولی وجود ندارد و دولت میتواند بدون نگرانی از پیامدهای انتشار پول، منابع مالی موردنیاز خود را تأمین کند. چنین برداشتی نهتنها سادهسازی یک بحث پیچیده اقتصادی است، بلکه میتواند به شکلگیری سیاستگذاریهای نادرست و پرهزینه منجر شود. واقعیت این است که نظریههای جدید اقتصاد کلان درباره رابطه سیاست مالی، سیاست پولی و سطح عمومی قیمتها، نقش پول را از معادلات تورمی حذف نمیکنند؛ بلکه تلاش دارند نشان دهند تورم در بسیاری از شرایط، حاصل تعامل پیچیده میان تصمیمات پولی، وضعیت بودجه دولت، انتظارات اقتصادی و اعتبار سیاستگذار است. بنابراین، نمیتوان از یک مقاله یا یک چارچوب نظری نتیجه گرفت که محدودیتهای پولی دیگر اهمیتی ندارند یا انتشار بیضابطه پول میتواند بدون پیامد باقی بماند. اقتصاد ایران نیز به دلیل ساختار بودجهای، وابستگی بخشی از درآمدهای دولت به منابع ناپایدار، ناترازی بانکها و مشکلات نظام تأمین مالی، نمونهای است که در تحلیل تورم آن باید همزمان به عوامل پولی و مالی توجه کرد.نظریه وودفورد؛ پول تنها متغیر تعیینکننده نیست …

بازار







































































































































![[کامران نرجه] عدالت مالیاتی؛ گمشده نظام اقتصادی](/news/u/2026-11-11/ettelaat-8fc7g.jpg)









