سوارسو خودش یک نمایش فوقالعاده از شاگردان سسک فابرگاس را از دست داد. این تیم با وجود اولین حضورش در این رقابتها، از همان دقیقه اول با اقتدار تیمی بازی کرد که انگار سالهاست شبهای لیگ قهرمانان را تجربه میکند و در نهایت با نتیجه ۴-۱ لایپزیش را در هم کوبید.
حتی سکوهای ورزشگاه سینیگالیا هم در این شب اولین تجربه خودشان را داشتند. سکوهای قدیمی تخریب شدند و سکوهای جدید تنها در عرض دو ماه ساخته شدند که نمادی کامل از سرعت پیشرفت کومو است که حالا در تمام زمینهها با سرعتی متفاوت از بخش بزرگی از فوتبال ایتالیا حرکت میکند؛ چه داخل زمین، چه در دفاتر باشگاه و حتی روی سکوها.
حالا از تپههای اطراف آلپ که در افق پشت ورزشگاه دیده میشوند، اگر همین چند سال پیش نگاهی به زمین میانداختید، مسابقهای از دسته سوم فوتبال ایتالیا میدیدید. اما امروز، اگر کمی دقیقتر نگاه کنید، میتوانید یکی از جذابترین تیمهای فوتبال اروپا را ببینید که در یک مسابقه لیگ قهرمانان اروپا برتری خود را مقابل تماشاگران، اسطورههای سابقی مثل تیری آنری و رافائل واران که هر دو از سهامداران باشگاه هستند و حتی بازیگران هالیوودی، به رخ میکشد.
نمایشی که کومو در اولین شب لیگ قهرمانان از خود نشان داد، شایسته دریافت یک اسکار بود. از همان دقایق ابتدایی، کومو بدون کوچکترین ترس یا احترام بیش از حد به نام حریف، هویت فوتبالی قدرتمندش را به نمایش گذاشت. این ویژگیها همان اصولی است که طی تنها چند سال این تیم را به جذابترین و سریعترین پروژه در حال رشد فوتبال ایتالیا تبدیل کردهاند. …
