اظهارات تازه دونالد ترامپ درباره احتمال ازسرگیری حملات گسترده آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا منطقه در آستانه ورود به مرحلهای جدید از جنگ قرار گرفته یا آنکه رئیسجمهور آمریکا از تهدید نظامی بهعنوان ابزاری برای افزایش فشار و کشاندن تهران به میز مذاکره استفاده میکند.
ترامپ در گفتوگو با آکسیوس گفته است: «من در آستانه یک تصمیم بزرگ هستم. آیا میخواهم وارد شوم و آنها را نابود کنم، یا خیر؟» این سخنان بدون تردید جدی است، اما یک نکته مهم نباید نادیده گرفته شود: تهدید به حمله با اعلام تصمیم قطعی برای حمله یکسان نیست. ترامپ هنوز زمان مشخصی برای عملیات اعلام نکرده و از صدور دستور قطعی برای آغاز یک حمله گسترده سخن نگفته است.
رفتار سیاسی ترامپ در سالهای گذشته نشان داده که او علاقه زیادی به استفاده از «ابهام راهبردی» دارد؛ یعنی طرف مقابل را در شرایطی قرار دهد که نداند تصمیم نهایی واشنگتن چیست. این ابهام میتواند خود بهعنوان یک ابزار فشار عمل کند. زمانی که احتمال حمله نظامی مطرح باشد، هزینه ادامه مقاومت برای طرف مقابل افزایش پیدا میکند و زمینه برای پذیرش مذاکره فراهم میشود.
از این منظر، میتوان احتمال داد که اظهارات اخیر ترامپ بخشی از تلاش برای بازگرداندن ایران به مسیر مذاکره باشد. او میتواند با قرار دادن گزینه «حمله گسترده» در مقابل گزینه «مذاکره»، تهران را تحت فشار قرار دهد و در صورت آغاز مذاکرات، بعداً این اتفاق را نتیجه فشار و … …
