کالبدشکافی دیپلماسی التماسی

تاریخ روابط بین‌الملل و به‌ویژه کارنامه چهار دهه رویارویی انقلاب اسلامی با جهان استکبار نشان می‌دهد که پاسخ جبهه استکباری غرب به هرگونه خوش‌بینی مفرط، لبخند دیپلماتیک و تبرئه دشمن از سوی جریان موسوم به اصلاحات و غربگرا، چیزی جز تشدید تحریم‌های اقتصادی، عهدشکنی‌های پی‌درپی و کشاندن فضای کشور به آستانه جنگ و تنش نبوده است.

با این وجود، جریان یادشده به‌طور مداوم با ساخت دوگانه‌های کاذب و اسم‌رمزهای انحرافی، در تلاش است تا از سویی به طرف غربی پالس ضعف و انفعال مخابره کند و از سوی دیگر جبهه انسجام داخلی را دچار تردید و التهاب سازد اما سیر رخدادهای تاریخی موجب شده که سطح آگاهی، درک راهبردی و بصیرت عمومی ملت ایران روزبه‌روز ارتقا یابد و ماهیت ضدایرانی و ناکارآمد این رویکرد تسلیم‌طلبانه بیش از هر زمان دیگری آشکار گردد.

نمونه‌های اخیر مانند پروژه تسلیم با روکش صلح شرافتمندانه گواه این حقیقت تلخ است. در امتداد پروژه همیشگی «قلب مفاهیم» در راستای نهادینه‌سازی تسلیم‌طلبی و استحاله ساختاری، محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه دولت موسوم به تدبیر و امید و متولی برجام، در حرف‌هایی که مربوط به قبل است اما اخیراً به طرزی مشکوک و هدفمند منتشر شده، از دوگانه‌ای جدید رونمایی کرد و با این تقلای تحریف، اراده و هدف شوم خودش و جماعت غربگرا بیش از پیش برای نخبگان و جامعه عیان گردید؛ زیرا درست در شرایطی که این جناح در دوران تکیه بر مسند قدرت اجرایی، صدها فرصت حیاتی برای اعتلای کشور را سوزانده، اکنون با وقاحتی کم‌نظیر جرم و خطای نابخشودنی خود را نادیده گرفته، ناکامی‌ها را به تمامیت نظام نسبت می‌دهد، مدعی عدم فرصت‌محوری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی می‌شود و حتی برچسب «تهدیدمحوری» به جهان‌بینی عزت‌مدار نظام اسلامی می‌زند.

به ابتذال کشاندن مفهوم فرصت‌محوری و حقوق ملی …