امروز منطقه قطب شمال برای ایالات متحده و متحدانش جای امنتری به نظر میرسد و در نگاه نخست، اعتبار این وضعیت به پای دونالد ترامپ نوشته میشود که همواره خود را مرد صلح معرفی کرده است.
او در عمل سایه تهدیدبه تهاجم قریبالوقوع را از سر گرینلند برداشته است، جزیره پهناور و نفوذپذیری که دژ دیدهبانی ناتو در شمالیترین عرضهای جغرافیایی به شمار میرود.
در افق بلندمدت، توافق دفاعی جدیدی که میان دولت ترامپ، دانمارک و گرینلند رونمایی شد، پیشرفتی نسبی در مقایسه با معاهدات پیشین است.
این توافق، تقویت حضور نظامی آمریکا در این جزیره و مهار نفوذ رقباییچون چین و روسیه در خاک گرینلند را برای واشنگتن هموارتر میکند.
به گزارش اکونومیست این پیمان قرار است در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک به امضای طرفها برسد. با این حال، ترامپ نباید به خاطر این اقدام در انتظار دریافت مدال افتخار یا جایزه صلح نوبل باشد.
واقعیت این است که سایه تهدید را شخص او با لفاظیهای مربوط به الحاق اجباری جزیره در صورت ناکامی در خرید آن، بر گرینلند گسترانده بود. در فضای سرشار از بدبینی سیاست بینالملل، اینکه سخنان جنگطلبانه صرفاً در حد بلوف باقی بماند مایه آسودگی خاطر است، اما بیتردید، پاداشی به همراه ندارد.
این توافق حتی بر اساس معیارهایی که خود ترامپ در گذشته اعلام کرده بود، نوعی عقبنشینی محسوب میشود. او بارها و از جمله در جریان سخنرانی جنجالی خود در اجلاس داووس، حضور چنددههای آمریکا در گرینلند را با منطق یک فعال حوزه املاک تحلیل کرد. …
