آنچه که شنبه شب در ورزشگاه تبریز رخ داد سند آشکاری از ولنگاری اخلاقی و سقوط ارزشهای انسانی در فوتبالی است که مدیران آن ادعا دارند هر چه تلاش میکنند در جهت دلخوشی مردم و نسل جوان است. فوتبالی که سالهاست دم از حرفهای شدن میزند، اما حتی ویترین آن اینقدر زشت و کریه و بدمنظر است که نمیتوان نگاهش کرد.
راستی با شنیدن فایل صوتی الفاظ رکیکی که در راهروهای ورزشگاه تبریز پیچید یا الفاظی که در طول مسابقه بین زمین و نیمکتها رد و بدل شد چگونه باید توقع داشت خانوادهها اجازه دهند فرزندانشان پا به ورزشگاه بگذارند. چگونه میتوان دم از سلامت محیط ورزشگاهها برای حضور بانوان زد و اصلاً چگونه میتوان آدمهای اینچنینی را الگو معرفی کرد.
فدراسیون فوتبال، سازمان لیگ و کمیتههای پرطمطراق اخلاق و انضباطی کلاهشان را بیندازند بالا، فوتبال این همه سال بیتالمال را بالا کشیده، از جیب مردم خرج کرده، در شرایط سخت اقتصادی کشور و اوج تحریمها و جنگهای تحمیلی میلیاردها میلیارد ارز کشور را به باد داده و هیچ نتیجهای هم نگرفته، نتیجه نگرفتنتان توی سرتان بخورد، فحاشیها، دریدگیها و هتک حرمتهایتان را کجای دلمان بگذاریم.
مهدی تاج این روزها کجاست؛ پشت چه چیزی پنهان شده که هیچ صدایی از او شنیده نمیشود. این ثمره فوتبالی است که مدیریت آن را شخص اول پرونده «ویلموتس گیت» برعهده دارد و کاملاً طبیعی است که مانند همان پرونده بیاید و بگوید همه چیز خوب است. فوتبال ایران در زمین میبازد. از همین حالا منتظر … …
