قول بزرگ قهرمان کشتی به برادرش |دانیال سهرابی، خاص‌ترین سفیر اتیسم در ایران شد

همشهری آنلاین -رابعه تیموری: حسین از دنیای کشتی قهرمانی و دشواری‌هایش سردرنمی آورد و نمی‌داند در این‌روزهایی که دانیال کنار آنها نبود، در شهر آستانه قزاقستان با چه حریفان قدر و چغری روی تشک کشتی دست‌وپنجه نرم کرده تا یک مدال طلای خوشرنگ برای او هدیه بیاورد. حسین تنها برادر سیددانیال سهرابی، کشتی‌گیر پرافتخار کشورمان است که روزها و لحظه‌هایش را با مشکلات و دشواری‌های طیف اتیسم سپری می‌کند.

عشق و علاقه سیددانیال به برادرش باعث شده او سفیر کودکان اتیسم شود و هر بار که کلکسیون افتخاراتش در رشته کشتی فرنگی را با مدالی خوشرنگ پرو پیمان‌تر می‌کند، عنوان قهرمانی و مدالش را به برادرش هدیه کند.

در روزهایی که او در مسابقات جهانی کشتی فرنگی ٢٠٢٦ قزاقستان، مدال طلای وزن ۷۲ کیلوگرم را به گردن آویخت، ویدئوی جشن قهرمانی خاص او و بوسه‌هایی که روی تشک قهرمانی بر قاب عکس حسین می‌نشاند، در فضای مجازی پربازدید شد و هنوز هم بسیاری از این سفیر جامعه اتیسم حرف می‌زنند.

یک قول برادرانه

قولی که دانیال به حسین داده بود، باعث شد در مسابقات کشتی فرنگی ٢٠٢٦ قزاقستان، همه رقبایش را با قاطعیت کنار بزند و طلای وزن ٧٢ کیلوگرم را با سربلندی دشت کند. سنگینی این قول از سال گذشته و رقابت‌های جهانی کرواسی روی قلب او سنگینی می‌کرد. دانیال سهرابی در گفتگو با همشهری می‌گوید: «پارسال به حسین قول دادم از مسابقات کرواسی برایش مدال طلا بیاورم، ولی وقتی با ابراهیم غانم فرانسوی به روی تشک رفتم، با ضربات ناجوانمردانه او به سروصورتم، مصدوم شدم و داوران به جرم خونریزی ابرو من را بازنده عنوان کردند. اگر چه با سر تراشیده و گوش و صورت باندپیچی شده در رقابت بازنده‌ها شرکت کردم و مدال برنز را به‌دست آوردم، ولی از این که نتوانستم به قولم عمل کنم، ناراحت بودم. امسال با انگیزه بیشتری به مسابقات قزاقستان رفتم و توانستم مدال طلا را برای خوشحال کردن حسین بگیرم.» …