ضرورت همکاری‌های راهبردی ایران و چین 

سین‌کیانگ به‌عنوان گلوگاه ژئوپلیتیک چین و نیاز ایران به حمایت از جبهه مقاومت و شکستن حصر یمن، زمینه‌ای برای همکاری‌های سازنده دو کشور است. 

روابط ایران و چین پیشینه‌ای بیش از دو هزار سال دارد و این روابط از دوران باستان، عمدتاً از طریق مسیرهای تجاری و به ویژه جاده ابریشم، میان دو تمدن شکل گرفته است. این روابط تاریخی مبتنی بر همکاری و احترام متقابل در طول سال‌های متمادی ادامه داشته‌ و هیچ گونه سابقه تاریخی منفی و خصمانه‌‌‌ای بین دو کشور وجود نداشته است. با وجود تغییر بنیادین در ساختار نظام بین‌الملل، کماکان ارتباط میان دو تمدن مبتنی بر نیازهای مشترکی چون همکاری‌‌های امنیتی، سیاسی و اقتصادی می‌تواند استمرار داشته باشد.

یکی از چالش‌‌های جدی چین، جدایی‌‌‌طلبان مسلمان سین‌‌کیانگ است. سین کیانگ بزرگترین استان چین به حساب می آید که با هشت کشور مغولستان، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان و هندوستان هم مرز است. این استان تنها پل زمینی سهل الوصول برای ارتباط با اوراسیا و اروپا بوده و یگانه گذرگاه عبوری زمینی چین در پروژه کمربند و جاده به حساب می‌آید. حدود 50 درصد واردات گاز و 20 درصد واردات نفت از طریق خط لوله‌های متصل به مقصد این استان صورت می‌‌گیرد. سین کیانگ سرشار از مواد معدنی متعدد نظیر نفت، گاز و زغال‌سنگ است و بخش قابل توجهی از نیاز مصرفی چین از این مواد در این استان تولید می‌‌شود؛ حدود 4 درصد (680 هزار بشکه به طور روزانه) از نفت مصرفی، 9.5 درصد (116 میلیون متر مکعب به طور روزانه) از گاز مصرفی و 11 درصد ( 553 میلیون تن) از زغال سنگ مصرفی چین را این استان تولید می‌‌کند1. بنابراین سین‌کیانگ یک منطقه مهم برای چین محسوب می‌شود. …