دکتر شیپمن، پیامک های مبارزه با فساد اقتصادی و چند نکته

عصر ایران؛ مهدی مالمیر-  شاید برای برخی خوانندگان احتمالی این یادداشت « هارولد فردریک شیپمن» پزشک عمومی اهل انگلستان نامی آشنا باشد. نام شیپمن نه به خاطر مهارت در زمینه پزشکی یا مردم دوستی  بر سر زبان ها نیفتاد بلکه،  به سبب زندگیِ هیولاوار نام در صدر فهرستِ قاتلان زنجیره ای جهان یافت. 

او پزشکِ عمومی یی بود که به یک روایت ۲۱۵ نفر از بیماران خود را به آن دنیا فرستاد. قربانیانی که بیشتر، از میان کهن سالان برمی گزید. 

او سال ها با فراغ بال و بدون نگرانی از رو شدن دستِ نابه کار خود، به آدم کشی ادامه داد تا سرانجام، خبطی او را گرفتار کرد.

خانواده مرد سال دیده ای وقتی دیدند پیش از مرگِ پدرشان وصیت نامه او به طرز عجیبی به نفع پزشک یا همان قاتل معروف شیپمن تنظیم شده، شک برشان داشت که باید کاسه ای زیر نیم کاسه این دکتر ظاهر الصلاح باشد.

شکایت ها و پی گیری ها پرده از جنایات  پزشک انگلیسی برداشت و بریتانیا و اروپا و شاید همه جهان را در شوک فرو برد.

بسیاری از روزنامه نگاران و منتقدین نیروی پلیس و دایره جنایی را به بادِ سرزنش گرفتند که چرا پس از گذشت این همه سال  و تازه آن هم به لطف هوش و ذکاوتِ خانواده آخرین قربانی، توانستند به جنایات شیپمن که آن زمان دیگر به « دکتر مرگ» مشهور شده بود پی ببرند؟

قضیه اما پیچیده تر از این حرف ها بود چرا که جایگاه شیپمن در سلسله مراتب پزشکی به گونه ای که خود او  گواهی فوت و نحوه  فوت بیماران را می نوشت، به او توانایی   داده بود تا بتواند جنایت ها و رذالت خود را پسِ پُشت آن پنهان کند.

شاید اگر او این همه به سیستم پزشکی و درمانی نزدیک و مورد اطمینان نبود، خیلی زودتر از اینها لو می رفت و جان های نازنین کمتری هدر می شد.

داستان وحشتناکِ شیپمن ذکر شد تا اشاره ای رود به یکی از پدیده هایی که چند صباحی است شهروندان با آن رو به رو شده اند: پیامک هایی برای معرفی مفسدین اقتصادی، پول شویان و اختلاس گران و نظایر اینها.

به نظر نمی رسد که این تمهید بتواند بار نمایانی از دوش مسوولینی با وظیفه مصرح مبارزه با فساد اقتصادی بردارد. 

چون فسادهای کلان که به پیکر اقتصادی ضربه می زنند ، بیشتر در سطوح بالای اقتصادی شکل می گیرد، جایی که شهروندان عادی راهی بدان ندارند. …