خدمت مقدس سربازی...
وقتی لباس مقدس تیم ملی کشورت را بر تن داری، هیچ لحظهای نیست که احساس کنی «سرباز» نیستی و این حسی است که همیشه در قلبت حکمفرماست. اینکه پرچم ایران عزیزمان روی قلب و لباست نقش شده، از خودت و رویاهای شخصی خیلی مهمتر میباشد.
در این مسیر سخت، گاه ترس به وجودت غلبه میکند، ولی همان لحظات به حرمت پرچم مقدس کشورت، شجاعت و استقامت قدمهایت را استوار و محکمتر میکند؛ چراکه به جنگیدن ایمان داری و با تمام وجودت پذیرفتهای که اسم وطن در میان است و چه چیزی مهمتر از نام وطن و ایران...
من حتی برای لحظهای به این فکر نکردم که از قانون گریزان باشم. با احترام به صحبتهای سردار رادان عزیز، خودم را مثل همیشه تابع قوانین کشورم میدانم و سعی کردم به سهم خودم مراقب دروازههای کشورم در عرصه ورزش باشم. هر اتفاقی که ربط به قانونمداری دارد را بدون هیچ واسطهای میپذیرم؛ چراکه هیچ جای قصه زندگی من نه به «رانت» گره خورده و نه در ادامه هم اینمدل خواهد بود.
من نه مخالف سربازیام و نه دنبال راهی برای فرار از سربازی... فقط خواسته من این است که تا وقتی قانون به من اجازه میدهد، در مسیری قدم بردارم که همیشه عاشقش بودهام. عشقی که باعث شده من در عرصه ورزش ملی، علیرضا بیرانوند باشم...
من به همه مردم ایران عزیزم و بهخصوص هواداران پرشور تراکتور مدیونم؛ چراکه آنها با اعتباری که به من دادند باعث شدند من الان در این موقعیت باشم و با تمام وجودم اطمینان میدهم تا توان در وجودم هست، برای سربلندی کشورم بجنگم.
ولی امیدوارم … …
