توشیسوکه کانازاوا، بدنساز ژاپنی، در سیوهشتمین دوره مسابقات قهرمانی بدنسازی مسترز ژاپن، در دسته بالای ۸۵ سال روی صحنه رفت و عنوان قهرمانی را به دست آورد. این هفدهمین قهرمانی او در رقابتهای مسترز ژاپن بود. با دو قهرمانی قبلی در مسابقات قهرمانی اصلی ژاپن، تعداد عناوین ملی او به ۱۹ رسید.
کانازاو بعد از مسابقه وقتی درباره دلیل قهرمانیاش پرسیدند، مسئولیت انتخاب قهرمان را به داوران سپرد: «این داورها هستند که تصمیم میگیرند. اما در بدنسازی، معمولاً عضلات زیاد و بدن زیبا برنده میشود. من که دیگر اصلاً بدن زیبایی ندارم، پیر شدهام.»
این جمله را با همان لحنی گفت که بخش دیگری از مصاحبه را به شوخی درباره حافظهاش اختصاص داد. او برای برنامه آزاد خود موسیقی «میراث جهانی» را انتخاب کرده بود؛ انتخابی که خودش توضیح میدهد کاملاً اتفاقی بوده است. ابتدا قرار بود با موسیقی دیگری روی صحنه برود، اما هنگام تماشای برنامهای درباره آثار ثبتشده در فهرست میراث جهانی، ناگهان تصمیمش عوض شد: «با خودم گفتم این موسیقی برای یک پیرمرد خیلی مناسب است.»
بعد هم اضافه کرد که مهمترین نگرانیاش این بوده که اشتباه نکند: «پیرمرد هستم دیگر، ممکن است اشتباه کنم.»
اما روی صحنه اشتباهی در کار نبود.او در ژستهای اجباری، ابتدا عضلات دوسر بازو را به نمایش گذاشت؛ حرکتی که خودش آن را یکی از برگهای برندهاش میدانست. میخواست داوران از همان ابتدا متوجه شوند که یک مرد ۹۰ ساله با چنین بازوهایی مقابل آنها ایستاده است. ژست نیمهنشستهای که از حرکات مورد علاقهاش است نیز دو بار در اجرای آزاد تکرار شد.
کانازاو برای قهرمانی حتی با یک نگرانی کاملاً ساده و انسانی به مسابقه آمده بود: اگر دوم میشد چه؟
«نگران بودم دوم شوم. خوشحالم که همهچیز طبق برنامه پیش رفت.»
همین جمله شاید بخش مهمی از شخصیت او را توضیح دهد. مردی که نزدیک به هفت دهه با بدنسازی زندگی کرده، هنوز قهرمانی را امری بدیهی نمیداند. …
