محمد نوازی درباره نقش مدیران باشگاهها در افت فوتبال ایران میگوید: «سالهاست فوتبال ایران دیگر در آسیا جایگاه گذشته را ندارد؛ چالشی که به دلیل کمکاری مدیران باشگاهها گریبان فوتبال کشور را گرفته است. هر مدیری که در رأس یک باشگاه قرار میگیرد، بیشتر به ماندن خودش فکر میکند تا آینده باشگاه. برای مثال، استقلال سالهاست با مشکل زمین تمرینی مواجه است. باشگاه بودجه مشخصی دارد، اما مدیری پیدا نشده که بخشی از منابع را به ساخت ورزشگاه اختصاصی تخصیص دهد. این مشکل تنها مختص استقلال نیست و درد مشترک بسیاری از باشگاههای لیگ برتر است.»
او نبود آکادمیهای فعال و ضعف در پرورش استعدادها را از دیگر عوامل ناکامی نمایندگان ایران در رقابتهای آسیایی میداند، اما تأکید میکند که کمبود زیرساختها مهمترین مانع پیشرفت فوتبال کشور است: «با وجود سابقه طولانی لیگ برتر، تنها یکی، دو باشگاه امکانات مناسبی دارند و سایر تیمها حتی از ابتداییترین امکانات یک باشگاه حرفهای محروم هستند؛ تا جایی که بعضی از آنها زمین تمرینی اختصاصی هم ندارند. در گذشته شاید باشگاهها آکادمی نداشتند، اما زمینهای خاکی، فوتبال مدارس و مسابقات مناطق و کشوری بستر شناسایی استعدادها بود و بازیکنان مستعد در جریان این رقابتها شناسایی و آموزش اصولی دریافت میکردند. … …

بازار









































































































![[شجاعالدین ابراهیمی] وجدانهای گندآگند، اعتقادات گیجآگیج](/news/u/2026-11-09/ettelaat-hh240.jpg)



















