اعتیاد همیشه با نشانه های واضح و آشکار شروع نمی شود. ممکن است در ابتدا به شکل مصرف تفننی، دورهمی های مکرر، نوشیدن برای خواب بهتر، کاهش استرس یا فرار از فشارهای روزمره دیده شود. فرد به تدریج برای ادامه مصرف، دلیل های قابل قبول می سازد و خودش هم ممکن است تا مدت ها نپذیرد که کنترل رفتار از دستش خارج شده است.
پنهانکاری معمولاً بخشی از چرخه اعتیاد است. فرد ممکن است مقدار مصرف را کمتر از واقعیت نشان دهد، بطری یا مواد را پنهان کند، زمان های غیبتش را توجیه کند، درباره پول دروغ بگوید یا پس از مصرف با عصبانیت و انکار واکنش نشان دهد. این رفتارها لزوماً به این معنا نیست که فرد خانواده اش را دوست ندارد؛ اما نشان می دهد وابستگی می تواند قضاوت، صداقت و اولویت های او را تحت تاثیر قرار دهد.
برای شریک عاطفی، این وضعیت فرساینده است. او ممکن است مدام بین دو احساس جابجا شود: از یک طرف نگران جان و سلامت طرف مقابل باشد و از طرف دیگر از دروغ، بی ثباتی و بی اعتمادی خسته شود. دفترچه اما ویلیس، نمادی از همین تلاش است؛ تلاش برای پیدا کردن واقعیت در شرایطی که واقعیت هر روز مبهم تر می شود. چرا نزدیک ترین افراد گاهی دیر متوجه می شوند؟
نزدیکی عاطفی همیشه به معنی دسترسی کامل به واقعیت نیست. در رابطه های طولانی، آدم ها معمولاً دوست دارند به توضیح های شریک زندگی شان اعتماد کنند. همین اعتماد می تواند باعث شود نشانه ها در ابتدا جدی گرفته نشوند. …
