تنگه هرمز؛ اهرم راهبردی ایران در برابر تجاوز آمریکا

به گزارش خبرنگار تابناک، تنگه هرمز امروز دیگر صرفاً یک گذرگاه تجاری برای انتقال نفت و گاز نیست؛ این آبراه راهبردی به یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های معادله امنیتی جنگ رمضان تبدیل شده است؛ جنگی که با حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران آغاز شد و پیامدهای آن به آب‌های خلیج فارس، دریای عمان و مسیرهای بین‌المللی انتقال انرژی رسید. اکنون هرگونه ارزیابی از وضعیت تنگه هرمز باید با توجه به ریشه‌های شکل‌گیری این درگیری، اقدامات نظامی واشنگتن و تل‌آویو و واکنش دفاعی جمهوری اسلامی ایران انجام شود. نمی‌توان حمله به خاک ایران را از یک طرف نادیده گرفت و از طرف دیگر، درباره پیامدهای امنیتی آن برای مسیرهای دریایی منطقه سخن گفت.

آمریکا سال‌ها با استقرار ناوگان پنجم دریایی، ایجاد پایگاه‌های نظامی در کشورهای حاشیه خلیج فارس و تشکیل ائتلاف‌های امنیتی تلاش کرده است نقش اصلی را در مدیریت امنیت منطقه در اختیار داشته باشد. این سیاست، امنیت خلیج فارس را به حضور نظامی یک قدرت فرامنطقه‌ای گره زده است؛ قدرتی که خود در جریان جنگ رمضان مستقیماً در حمله به ایران مشارکت داشته است. اکنون پرسش اصلی این است که چگونه واشنگتن می‌تواند پس از اقدام نظامی علیه یک کشور ساحلی، همچنان انتظار داشته باشد ترتیبات امنیتی منطقه بدون توجه به وضعیت جنگی و ملاحظات دفاعی آن کشور ادامه پیدا کند؟

موضع تهران بر این اصل استوار است که امنیت دریایی را نمی‌توان از امنیت ملی ایران جدا کرد. کشوری که با حمله نظامی مواجه شده، حق دارد درباره تهدیدهای پیرامونی خود تصمیم بگیرد و اجازه ندهد موقعیت جغرافیایی آن به ابزاری برای عملیات نظامی دشمن تبدیل شود. تنگه هرمز نیز به دلیل موقعیت منحصربه‌فرد خود، در مرکز این معادله قرار دارد.

بیشتر بخوانید! جنگ رمضان چگونه معادلات تنگه هرمز را تغییر داد؟

حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، آغاز مرحله تازه‌ای از رویارویی نظامی در منطقه بود. حملات به اهدافی در خاک ایران، گسترش عملیات نظامی و ورود پایگاه‌ها و منافع آمریکا در منطقه به معادلات جنگ، شرایط امنیتی خلیج فارس را تغییر داد. تهران نیز در واکنش به این تحولات، محدودیت‌های دریایی را در دستور کار قرار داد و اعلام کرد عبور شناورها باید با ملاحظات امنیتی و دفاعی جمهوری اسلامی ایران هماهنگ باشد. …