اکنون قرار است این نمایشنامه با ترجمه و کارگردانی آریو راقب کیانی، در قالب یک اجرای نمایشنامهخوانی، روز جمعه ۲۷ شهریورماه ۱۴۰۵ در سالن 7 بوتیک هنر ایران میزبان مخاطبان باشد. از همین رو با آریو راقب کیانی به گفت و گو نشستیم. متن گفت و گو با این مترجم و کارگردان را باهم میخوانیم.
1. چرا ادوارد آلبی؟ در این مقطع چرا «تعادل شکننده»؟
چون فکر میکنم ما در زمانهای زندگی میکنیم که همگی وانمود میکنیم که در وضعیتی متعادل قرار داریم؛ تعادل در خانواده، رابطه، شغل، زندگی اجتماعی... اما کافی است یک نفر در را باز کند و وارد زندگی ما بشود تا بفهمیم این تعادل چقدر شکننده و ناپایدار هست. آلبی در این نمایشنامه دقیقاً همین لحظه را به تصویر میکشد؛ لحظهای که آرامش ظاهر سازی شده که سالها پنهانش کردهایم، دیگر نمیتواند پنهان بماند.
2. آیا "تعادل شکننده" نمایشنامهای صرفا دربارهی خانواده است؟
اگر بخواهم ساده جواب بدهم، بله. اما از منظر دیگر پاسخ گستردهتر خواهد شد. این نمایش صرفا دربارهی ساختار خانواده نیست؛ بلکه دربارهی آدمهایی است که مجبورند کنار آدمهای دیگری زندگی کنند و دوام بیاورند. خانواده فقط آزمایشگاه آلبی است. او میخواهد ببیند اگر تمام نقابهای اجتماعی را از صورت آدمها برداریم، چه چیزی از انسانیت باقی میماند.
3. در این نمایش، آدمها خیلی حرف میزنند، اما آیا واقعاً با هم ارتباط برقرار میکنند؟ …
