بازار
اثری که حاصل سال‌ها رفاقت، تمرین و زیست مشترک یک گروه تئاتری جوان است که از دوران هنرستان تا مقاطع تکمیلی دانشگاه، نفس به نفس صحنه پیش آمده‌اند. حالا «پویا چوداریان»، یکی از دو نویسنده و از بازیگران این نمایش، قرار است از مسیری بگوید که بیش از دو سال و نیم طول کشیده تا به صحنه برسد. او با شور و صداقتی که خاص اهالی تئاتر است، از هم‌نشینی مفاهیم متضاد در زندگی می‌گوید، از اینکه چطور روی صحنه متن خودش را فراموش می‌کند تا شخصیتی تازه متولد شود، و البته از واقعیت بی‌رحم بقا در تئاتر امروز.
تولد یک متن از دل رفاقت و تمرین‌های گروهی
شکل‌گیری نمایش «پر از رنج و شگفتی» یک اتفاق خلق‌الساعه نیست و ریشه در یک کار گروهی مستمر دارد. چوداریان در ابتدای گفت‌وگو با تاکید بر اینکه بار نگارش متن را به تنهایی به دوش نکشیده، درباره نقطه آغاز این پروژه می‌گوید: «من یکی از نویسنده‌های این کار هستم و متن را به همراه علیرضا شیخی که کارگردان اثر هم هست، نوشته‌ایم. ما سال‌هاست که یک گروه تئاتری داریم و کنار هم کار میکنیم. جرقه اولیه این پروژه حدود دو سال و نیم پیش در ذهن علیرضا زده شد و طرح اولیه متعلق به او بود.»
او درباره روند تکامل نمایشنامه ادامه میدهد: «ما از همان ابتدا کنار هم بودیم و تمریناتی را شروع کردیم. اما حدود یک سال و نیم پیش به این نتیجه رسیدیم که قبل از ادامه تمرین‌های اجرایی، باید یک متن کامل و منسجم در دست داشته باشیم. از همان‌جا بود که من و علیرضا به شکل جدی نشستیم و طرح اولیه را بسط دادیم. پروسه نوشتن دوباره و تکمیل این نمایشنامه، مسیری طولانی بود که تا اردیبهشت‌ماه امسال طول کشید تا بالاخره به نسخه نهایی رسیدیم.»
هم‌نشینی تضادها؛ غم و شادی تفکیک‌ناپذیرند …
