⦁ افزایش بهای دلار؛ قیمت دلار ابتدای آبان سال گذشته در محدوده ۱۰۸ هزار تومان قرار داشت اما در هفته ابتدایی آبان امسال به ۲۷۰هزار تومان رسید و ۲.۵ برابر شد
⦁ تک نرخی شدن قیمت ارز به معنای پایان حمایت ارزی دولت از خودروسازان بود که از دی ماه سال گذشته کلید خورد.
⦁ محاصره دریایی و حمله به بنادر جنوبی که واردات قطعات و مواد اولیه را دچار اختلال کرده
⦁ محدودیتهای حملونقل از طریق راههای زمینی و مرزهای شمالی که هزینه حمل هر کانتینر را بیش از ۱۰ برابر کرده.
⦁ حمله به صنایع کلیدی مانند کارخانههای تولید فولاد، آلومینیوم و پتروشیمی که در واقع بمباران زنجیره تأمین خودروسازی بود.
⦁ و جنگی که سایه آن دوباره روی سر اقتصاد، صنعت و تولید سنگینی میکند.
مجموع مولفههایی که هرگونه پیشبینی درباره آینده اقتصاد را دشوار ساخته و برنامهریزی تولیدکننده و سرمایهگذار برای آینده را به یک معادله پیچیده، چندمجهولی و کور بدل میسازد. نتیجه این وضعیت، خودروسازی است که از یک طرف زیر فشار تامین ارز گرانتر برای خرید قطعات و مواد اولیه قرار گرفته و از طرف دیگر به دلیل سیاست سرکوب قیمتی، اجازه انتقال هزینه به قیمت نهایی را ندارد.
خودروسازان امروز با توجه به سمتوسوی تنش با سه سناریوی احتمالی و متفاوت روبهرو هستند:
.۱ اگر تنش نظامی تشدید شود، خطوط تولید همانند جنگ دوازدهروزه و جنگ رمضان متوقف شده و تأمین مواد اولیه و قطعات به پاشنه آشیل تولیدکنندگان تبدیل میشود. در نتیجه تولید مجددا افت کرده و بهای خودرو در بازار آزاد به سقف قیمتیاش میچسبد؛ بیآنکه برای تولیدکننده عایدی داشته باشد. زیرا سود به جیب دلالان سرازیر میشود. …

بازار




















































































