به دفتر که رسیدم در باز بود دو سه بار با انگشت زدم به در صدایی نیامد رفتم داخل. دکوراسیون غریبی بر قرار بود همه چیز از چوب به رنگ سوخته که بعد ها فهمیدم طراحی و ساخت ولی الله خان خاکدان بود. دو تا لوستر عظیم هم از سقف آویزان بود و فضا را به کلی منور کرده بود. روی دیوار ها هم چند تایی چراغ آویز کریستالی ارام گرفته بودند. عکس های قدیمی و جدید فردین هم بر روی دیوارها خودنمایی می کرد محو تماشا شدم به خصوص اون جایی که با دوبنده کشتی رفته بود روی سکوی جهانی با مدال نقره دور گردن.
پادکست را اینجا بشنوید
یهویی یه صدا منو به خودم آورد . فروتن بود پسر خاله فردین که کارهای حسابداری و روابط عمومی دفتر با او بود.
پرسید کارتون
منم با خجالت به تته پته افتادم گفتم آقای فردین گفتن بیام برای کار دفتر شون
فروتن گفت اهان ایوب خان هستی
منم گفتم بله خودمم
گفت بیا تو این اتاق
رفتم و چای و مخلفات هم اوردند خوردم یه ذره نطقم باز شد
گفتم هر چی بلد بودم فروتن هم برای شروع ترمیم نگاتیو های یک سری فیلم های قدیمی فردین را بهم سپرد.
باید می رفتم لابراتور که یک طبقه بالاتر بود در حین خروج چشمم به فردی قد کوتاه و آبله رو افتاد از این ور و آن ور شنیده بودم که آدم مرموز و حقه بازی است و حواسم باید بهش باشد. مشهور بود در زبان بازی یکه ایام است. او برای جلب اعتماد فردین از هیچ کاری گویا روی گردان نبود حتی جوری تا کرده بود که همه فردین را آقا خطاب کنند. …

بازار











































































































































