عکاسی از سکوت

«آنی» است که در گذر ثانیه‌ها شکار شده و حالا فرصت یافته تا در سکوت این نمایشگاه با شما سخن بگوید. از زمان تست‌های گریم و لباس، تنها عکاسی نکردم، یک امانت‌دار بودم، امانت‌دار لحظه‌هایی که درحال ساختن تاریخ بودند. دنیای سینما، دنیای هیاهو و حرکت است. سعی کردم که در هر قاب، صدا و حرکت حس شود تا به پلان‌های فیلم نزدیک شوم، یا به نوعی، بر لبه یک حقیقت بایستم. در بعضی از قاب‌ها، علاوه بر دو عامل مهم «صدا» و «حرکت»، تلاش کردم «سکوت» را عکاسی کنم. عکاسی در سینما، هنر در حاشیه ماندن است و صبوری را می‌طلبد. عکاس فیلم، شبحی است که باید باشد تا نباشد، باید آنقدر به قلب لحظه نزدیک شوی که حضورت، ریتم بازیگر و کارگردان را بر هم نزند. فوقانی گفت: من در تمام مدت فیلم‌برداری سعی کردم همان سایه‌ ساکت و مشاهده‌گر باشم که زیبایی را در هیاهوی صحنه و پشت صحنه پیدا می‌کند.

مجید مجیدی، کارگردان فیلم محمد رسول‌الله(ص)، پیش از افتتاح نمایشگاه گفت: باید به اطلاع شما برسانم که فیلم پیامبر جدا از خود فیلم، زیرساخت‌های بسیار بزرگی برای سینمای ایران فراهم کرد. اکنون که سال‌ها از تولید این فیلم می‌گذرد، امکاناتی که ما به واسطه فیلم پیامبر وارد کردیم همچنان سینمای ایران از آن بهره زیادی می‌برد که متاسفانه به آن پرداخته نشده است. البته ما هیچ‌وقت ادعایی نداشتیم. فیلم پیامبر(ص) تنها یک فیلم نبود، بلکه کنار آن بسیاری از جوان‌ها و استعدادهای خوب در حوزه سینما پرورش پیدا کردند.

او افزود: چند جایی این صحبت را مطرح کردم که پیامبر ما نزد امت خودش خیلی مظلوم است. اگر به تاریخچه سینمای جهان هم نگاه کنیم، می‌بینیم در خصوص زندگی حضرت عیسی(ع) فیلم‌های زیادی ساخته شده است. حتی در مورد بودا فیلم‌های زیادی ساخته شده. در مورد پیامبر(ص) یک فیلم سال‌ها پیش ساخته شد و … …