صندوق‌های ارزی به رقابت با دلار‌های خانگی می‌آیند

جوان آنلاین: ورود نخستین صندوق درآمد ثابت ارزی به بازار سرمایه، ابزاری برای تبدیل ارز نگهداری‌شده به دارایی مولد ایجاد کرده است که با حفظ ماهیت ارزی سرمایه، بازدهی سالانه ۵ درصدی را هدف گرفته و پرداخت سود را روزشمار دنبال می‌کند و همزمان با معافیت مالیاتی اصل و سود، هزینه نگهداری ارز خارج از چرخه تولید را کاهش می‌دهد و با تجمیع منابع خرد، تأمین مالی فعالیت‌های ارزآور را فراهم می‌سازد و برای سرمایه‌گذار ترکیبی از حفظ ارزش ارزی، دریافت بازده و دسترسی به ابزار مالی را پیش می‌کشد، با این حال ارزش اقتصادی این مدل فقط به نرخ سود وابسته نیست و کیفیت دارایی‌های صندوق، سازوکار بازخرید، ریسک پروژه‌ها، نقدشوندگی واحد‌ها و نحوه نظارت، نتیجه آن را تعیین خواهند کرد. 

اقتصاد کشورمان سال‌هاست با حجم قابل توجهی از منابع ارزی خارج از چرخه رسمی تأمین مالی مواجه است و بخشی از این منابع در قالب اسکناس نزد خانوار‌ها و فعالان اقتصادی نگهداری می‌شود و بخشی دیگر در حساب‌ها یا دارایی‌هایی قرار دارد که نقش محدودی در تأمین مالی تولید دارند، در چنین ساختاری، ایجاد یک ابزار مالی که بتواند مالکیت ارزی سرمایه‌گذار را حفظ کند و همزمان منابع را در اختیار فعالیت اقتصادی قرار دهد، از منظر سیاستگذاری پولی و مالی اهمیت پیدا می‌کند. 

منطق صندوق درآمد ثابت ارزی دقیقاً در همین نقطه شکل می‌گیرد و سرمایه‌گذار به جای آنکه ارز خود را بدون بازده نگهداری کند، واحد سرمایه‌گذاری دریافت می‌کند و منابع صندوق نیز در دارایی‌ها و فعالیت‌هایی قرار می‌گیرد که بازده ارزی ایجاد می‌کنند، بنابراین سازوکار جدید فقط یک گزینه سرمایه‌گذاری برای دارنده دلار نیست، بلکه تلاش می‌کند رابطه میان پس‌انداز ارزی و تأمین مالی اقتصاد را بازتعریف کند. 

اعلام بازدهی سالانه ۵ درصد برای صندوق مانا ملت، مهم‌ترین عددی است که در شروع فعالیت این ابزار در اختیار سرمایه‌گذاران قرار گرفته است، برای نمونه، سرمایه‌گذاری ۳ هزار دلار با فرض تحقق بازده اعلام‌شده، در یک سال حدود ۱۵۰ دلار بازده ایجاد می‌کند و ارزش سرمایه به حدود ۳ هزار و ۱۵۰ دلار می‌رسد، البته محاسبه واقعی بازده به شیوه ارزش‌گذاری واحدها، زمان ورود و خروج سرمایه و مفاد رسمی صندوق وابسته خواهد بود و نرخ اعلامی نباید بدون بررسی اسناد رسمی، معادل سود قطعی و بدون ریسک تلقی شود.  …