به گزارش پیوست، مدیرعامل کارخانه هوش مصنوعی ایران، اکبر هاشمی این مجموعه را امتداد مسیری دانست که با صنعتی شدن جاده مخصوص آغاز شد و حالا به اقتصاد دیجیتال و هوش مصنوعی رسیده است. او گفت کارخانه هوش مصنوعی قرار نیست صرفا پروژههای پیمانکاری برای صنعت انجام دهد؛ مدل مورد نظر این است که ابتدا یک مسئله عمیق صنعتی شناسایی و حل شود و سپس از دل همان راهحل، یک کسبوکار مقیاسپذیر و تکرارپذیر شکل بگیرد.
هاشمی هوش مصنوعی را فراتر از یک موج فناوری توصیف کرد و عقب ماندن از آن را مسئلهای مرتبط با توان رقابتی و امنیت کشور دانست. به گفته او، کارخانه هوش مصنوعی قرارست بستری برای همگرایی دولت، بخش خصوصی سنتی و شرکتهای فناوری باشد؛ بازیگرانی که استقلال خود را حفظ میکنند اما برای حل مسائل مشخص صنعت در یک منظومه مشترک قرار میگیرند.
این نگاه، کارخانه را از یک فضای صرفا فیزیکی جدا میکند. مسئله اصلی در روایت هاشمی این نیست که شرکتهای فناوری در یک محل مستقر شوند، بلکه این است که مسئله واقعی صنعت به نقطه شروع ساخت محصول و شرکت تبدیل شود.نهادسازی؛ اثری که از یک بنگاه فراتر میرود
مسعود خوانساری، عضو هیاترئیسه اتاق بازرگانی تهران، بحث را به تاریخ کارآفرینی در ایران برد. او با اشاره به امینالضرب و نسلهای بعدی صنعتگران، نهادسازی را یکی از وجوه ماندگاری کارآفرینان دانست؛ به این معنا که اثر کارآفرین زمانی پایدار میشود که از راهاندازی یک بنگاه فراتر برود و ساختاری ایجاد کند که بدون وابستگی کامل به بنیانگذار ادامه پیدا کند. …



































































































































































