پاسداشت روزمرگی زندگی

برای دنیم کوان، مفهوم خانه دگرگون شونده است. این هنرمند به تازگی از زادگاهش سئول به سن خوزه جابه‌جا شده، آنهم در حالی تنها پس از چند سال زندگی در کره جنوبی، دوباره هوای بازگشت به منطقه خلیج سانفرانسیسکو به سرش زد، جایی که کودک هایش سال‌های نخست خود را آنجا گذرانده بودند.کوون درباره اسباب کشی، نقاشی‌ها و تندیس هایی که از دل این تجربه آفرید می‌گوید: «شاید هرگز جایی برای ماندن همیشگی نداشتم. اما هر جایی که با هم بودیم، خانه شد. این اثرها راه من برای نگاهداشت خانه هستند - برای گرامی داشتن لحظه هایی که خیلی زود می‌گذرند».«لحظه‌های گرامی» که در نمایشگاه هاشیموتو کانتمپورری در نیویورک به نمایش گذاشته شده اند، خاطره‌های دلنشین و پاستلی کوون از زندگی خانوادگی را به نمایش می‌گذارد. در میان انبوه پیراهن‌های شسته شده‌ ی او، نقشهای کوچکی از خواهر و برادرهایی که شن‌های ساحل را می‌کاوند، زوجی که در یک موزه هنری پرسه می‌زند و پدر و مادری که در رختخواب با فرزندشان و کتابی در دست، لم داده‌اند، دیده می‌شود. ظرف‌های این هنرمند نیز اینچنینی هستند، زنی در حال پیاده روی در راهی به رنگ آبنبات یا پسر بچه‌ای در حال بازی با بلوک‌ها و ماشین اسباب‌بازی‌اش را می‌توان دید. خانم هنرمند که بیشتر روی بوم نقاشی کار کرده، برای این نمایشگاه به سراغ تندیس‌سازی با چوب توس رفته و برای این کار شخصیت‌های نقاشی‌هایش را برگزیده؛ او تندیس هایش را سه‌بعدی ارائه می‌دهد. این صحنه‌های خانوادگی …