یکشنبه, ۳۱ تیر, ۱۴۰۳ / 21 July, 2024
مجله ویستا


بازی با بزرگان


بازی با بزرگان
محمد شادانی شش سال سابقه بازیگری در تلویزیون دارد. او بازیگری را از سن هشت سالگی شروع کرد و از همان موقع بازیگری برایش مسئله ای جدی شد.
محمد، ۱۴ ساله، از الان برای آینده‌اش تصمیم گرفته است؛ او می‌خواهد بازیگری را ادامه بدهد. اگر این روزها پای تلویزیون بنشینی، روزهای فرد از شبکه ۲ مجموعه «بزرگمرد کوچک» و جمعه‌ها از همین شبکه «مسافری از گورنگول» و از شبکه ۳ هر شب ساعت یازده «ترانه مادری» را می‌بینی که محمد، بازیگر این سه مجموعه است.
▪ بیا از اول شروع کنیم.
کلاس دوم دبستان بودم که مادر یکی از دوست‌هایم که در کارهای فیلم‌سازی و تبلیغاتی بود، از من پرسید که دوست داری بازی کنی؟ من گفتم بله و در فیلم‌های تبلیغاتی بازی کردم.
ـ بر چه اساسی به تو پیشنهاد بازی داد؟
گفت که چهره ات خوب است و باید تست بدهی. من از مامانم اجازه گرفتم و اولین کارم را در فیلم های تبلیغاتی شروع کردم.
▪ کی به تلویزیون آمدی؟
ـ کارگردان مجموعه «باغ شادونه» من را در این کارها دید و برای بازی انتخاب کرد.
▪ و بعد؟
ـ «مسافری از گورنگول» بود. همان مامان دوستم به‌هم پیشنهاد داد که برای این کار تست بدهم. من تست بازیگری دادم و قبول شدم.
▪ آن زمان هم کم سن و سال بودی، برایت بازی کردن سخت نبود؟
ـ چرا، آن اوایل خیلی سخت بود. اما بعد از مدتی که در چند کار بازی کردم، بازیگری برایم راحت شد.
▪ حسابی هم پرکاری. چطور این کارها را انتخاب می‌کنی؟
ـ برایم داستان و فیلم‌نامه خیلی مهم است. مهم نیست که قرار است چه نقشی داشته باشم. دقت می‌کنم که ببینم داستان چیست. اگر داستان خوب بود، می‌پذیرم و اگر بد بود، معذرت‌خواهی می‌کنم و نمی‌پذیرم.
▪ برای انتخاب نقش‌هایت با کسی مشورت هم می‌کنی؟
ـ از پدر و مادرم می‌پرسم. مادرم همیشه با من به دفتر فیلم‌سازی می‌آید و همانجا باهم درباره داستان و کار صحبت می‌کنیم.
▪ این وسط تکلیف درس و مشق‌ات چی می‌شود؟
ـ این نکته مهمی است. اگر وسط درس باشد، فیلم‌هایی را که نیاز باشد شهرستان بروم، نمی‌پذیرم. زمان فیلم‌برداری همیشه معلم دارم. معمولاً از معلم‌های مدرسه خودم استفاده می‌کنم. یکی دیگر از کسانی که من با آنها مشورت می‌کنم، معلم‌های مدرسه‌ام هستند.
▪ این از مشورت؛ چه کار می‌کنی که بازی ات بهتر شود؟
ـ اصولا بازیگری چند تا فن دارد:فن بیان، چهره و بدن که بازیگران باید هر روز تمرین کنند تا رشد پیدا کنند. نکته دیگر استعداد است.
▪ برای اینکه این حس‌ها پرورش پیدا کند، چه کار می‌کنی؟
ـ برای اینکه حس‌ها و استعدادهایت پرورش پیدا کند، باید با هنرمندان خوبی کار کنی. برای من این اتفاق افتاد و من توانستم با هنرمندان خوبی مثل رامبد جوان، بهروز بقایی، لاله صبوری و مهران رسام کار کنم. از مادر و پدرم هم خیلی کمک گرفتم.
▪ با این حساب از بازی ات در مجموعه «بزرگمرد کوچک» راضی هستی؟
ـ بله. مهران رسام به عنوان کارگردان در این کار خیلی به من کمک کرد. بازی من از اول اینقدر خوب نبود و همبازی شدن با این هنرمندان در بازی من خیلی تأثیر گذاشت.
▪ «ترانه مادری» هم با بازی تو در حال پخش است، که البته نقش اصلی نداری؟
ـ همان اول گفتم که برای من نقش مهم نیست، بلکه داستان کار مهم است. به نظرم داستان این مجموعه قشنگ و شیرین است.
▪ یادت هست آن اوایل که تازه بازیگری را شروع کرده بودی، چقدر اشتباه می‌کردی؟
ـ اوایل کارم خیلی اشتباه می‌کردم. یادم هست سر مجموعه «باغ شادونه» کارگردان کار عصبی هم بود! و به من خیلی سخت گذشت، به‌طوری که برای قسمت دوم که به من پیشنهاد شد، قبول نکردم که بازی کنم.
▪ سر بازی این دو کار آخرت چطور، بازهم اشتباه می‌کردی؟
ـ در «بزرگمرد کوچک» خیلی کم اشتباه می‌کردم، شاید یک یا دو بار برای هر صحنه.
▪ در این کار که الان هم پخش می‌شود، تو نقش پسری را بازی می‌کنی که همواره در حال اختراع است و مدام به گذشته می‌رود. بازی در این نقش سخت نبود؟
ـ خیلی سخت بود. فلاش‌بک (بازگشت به گذشته) و حرف زدن به زبان آن دوره خیلی سخت بود، اما رامبد جوان خیلی به من کمک کرد.
از طرف دیگر هوا هم خیلی گرم بود و برای من مو گذاشته بودند، من هی عرق می‌کردم و اینها کار را سخت می‌کرد. اما به نظرم کار خوب شده است.
▪ و خستگی از تنت در آمده است.
ـ کاملاً همین‌طور است.
▪ سه تا کار با بازی تو از تلویزیون پخش می‌شود، دیگر حسابی هم معروف شدی؟
ـ شب اولی که «ترانه مادری» پخش شد، همسایه‌های ما به خانه ما آمدند. خیلی‌ها شک داشتند که من همان باشم، اما دیدند که من در این کار بازی می‌ کنم.
ندا انتظامی
منبع : روزنامه همشهری