پرستاری که خودش سالها در خط مقدم درمان، کنار تخت بیمار و در سختترین شرایط جسمی و روحی از مردم مراقبت کرده، ظاهراً در برخی مراکز درمانی حتی حق بیمار شدن هم ندارد!
گزارشهایی از برخی مراکز درمانی به دست میرسد که برای استعلاجی پرستاران، سختگیریهای متفاوت و سلیقهای اعمال میشود؛ از اینکه استعلاجی پرستار باید به تأیید سرپرستار برسد تا اینکه گفته میشود پرستار پس از بهبودی باید به تعداد روزهای استعلاجی، شیفت جبرانی انجام دهد.
سؤال اینجاست؛ مبنای قانونی این رویهها چیست؟
در کجای قانون آمده است که استعلاجی یک پرستار باید به تأیید سرپرستار برسد؟ در کجای قانون آمده است که پرستاری که به دلیل بیماری از محل کار خود غیبت کرده، پس از بهبودی باید روزهای بیماری خود را با شیفت کاری جبران کند؟
متأسفانه به نظر میرسد در برخی بخشهای مدیریتی، به جای حل ریشهای مشکل کمبود نیروی انسانی، سادهترین راه یعنی فشار بیشتر بر پرستاران انتخاب میشود.
ما سالهاست در روز پرستار، از پرستاران با عنوان «فرشتههای سفیدپوش» یاد میکنیم؛ اما ظاهراً برخی آنقدر این تعبیر … …


دانلود از کافه بازار
































































































































































