به گفته او، متخصصان حوزههای شیلات، محیطزیست و علوم دریایی معتقدند تیلاپیا در صورت ورود به محیطهای طبیعی میتواند فراتر از یک ماهی مهاجم، ساختار اکوسیستمهای آبی را تغییر دهد. «تجربه سایر کشورها نشان میدهد تیلاپیا نهتنها باعث از بین رفتن ماهیهای بومی میشود، بلکه جلبکها و گیاهان را هم تغییر میدهد.»
موسوی با همکاری دیگر پژوهشگران ۲۷ گونه جدید را شناسایی کرده است. به گفته خودش، صرف یک عمر برای شناسایی این ماهیها باعث شده به تنوع زیستی ایران احساس تعلق کند. او تیلاپیا را گونهای بسیار مهاجم میداند و معتقد است گسترش آن میتواند بخشهایی از تنوع زیستی آبهای داخلی را تحتتأثیر قرار دهد. موسوی میگوید: «این زنگ خطر بزرگی برای منابع آبی ما محسوب میشود. اگر این گونه وارد محدوده آب شیرین ما، بهویژه پشت سدها، شود، شاهد فاجعه خواهیم بود. همین الان هم نمونههایی در پشت سدی در هرمزگان دیده شده است. اگر جمعیت این ماهی زیاد شود، آنوقت سلامت آب شرب به خطر میافتد و حتی جدا از بحث تنوع زیستی، شاهد مباحثی در موضوع امنیت ملی خواهیم بود.»
حدود ۱۲ سال قبل، موسوی در گفتوگو با خبرگزاری مهر درباره پیامدهای پرورش تیلاپیا در ایران صحبت کرد. بیش از یک دهه بعد، او ناچار است همان مباحث را تکرار کند. «آن سال گفتم که رویکرد سازمان شیلات درباره توسعه تیلاپیا برای کشور خطرآفرین است. متأسفانه دستهایی پشت پرده است که همچنان میخواهند پرورش این گونه را در ایران توسعه دهند. اینکه بحث نفوذ است یا جهل را نمیدانم، اما ولکن این ماجرا نیستند.» …

بازار

















































































































































