وی درباره ایده این فیلم عنوان کرد: معمولا ایدههای فیلمهایم را از خاطرات، اتفاقها و آدمهای اطرافم میگیرم؛ اتفاقهایی که شاید در ابتدا ساده به نظر برسند، اما برای من ظرفیت تبدیل شدن به یک روایت سینمایی را دارند. در مورد فیلم «یادم تو را فراموش» نیز ایده اولیه از خاطرهای درباره مادری مبتلا به آلزایمر شکل گرفت. این خاطره برایم جذاب بود و باعث شد به این فکر کنم که چطور میتوانم این موقعیت و رابطه عاطفی میان یک مادر و فرزند را به زبان سینما روایت کنم.
صباغیان اظهار کرد: بخشی از فیلم بر اساس یک روایت واقعی شکل گرفته و بخشی ساخته ذهن است. در واقع تلاش کردم مرز میان واقعیت و تخیل را به شکلی طبیعی در داستان ترکیب کنم. پیش از این نیز در فیلم «اذان صبح به افق یزد»، ایده اولیه من از یک اتفاق و تجربه شخصی شکل گرفته بود؛ بنابراین ارتباط با زندگی واقعی و اتفاقات پیرامونم، معمولاً نقش مهمی در شکلگیری ایدههای فیلمهایم دارد.
این فیلمساز درباره داستان «یادم تو را فراموش» توضیح داد: این فیلم داستان یک مرد روحانی است که مجبور میشود شبی را تا صبح در کنار مادرش که مبتلا به آلزایمر است، بماند. حضور در کنار مادری که حافظهاش دچار اختلال شده است، او را با موقعیتها و چالشهای مختلفی روبهرو میکند.
وی افزود: فیلم در بستر همین رابطه مادر و فرزندی، به موضوعاتی مثل فراموشی، خاطره، دلبستگی، مسئولیت، … …
