آمارهای جهانی نیز نشان میدهد که موضوع ایمنی موتورسواران مسئلهای جدی در حوزه سلامت عمومی است. «سازمان جهانی بهداشت»، موتورسواران و سایر کاربران وسایل نقلیه دو و سهچرخ موتوری را در گروه کاربران آسیبپذیر راه قرار میدهد و سهم قابلتوجهی از مرگهای ترافیکی جهان به این گروه اختصاص دارد.
اما مسئله، رفتار پیش از تصادف است. آموزش حرفهای موتورسواری نباید به یادگیری گازدادن، ترمزگیری، عبور از پیچ یا کنترل وسیله محدود شود. اینها بخشهایی از مهارت فنی هستند، اما شایستگی واقعی زمانی شکل میگیرد که مهارت فنی با ادراک خطر، تصمیمگیری، کنترل هیجان، مدیریت سرعت، پیشبینی رفتار دیگران و رعایت مقررات ترکیب شود. موتورسوار حرفهای کسی نیست که بیشترین خطر را بپذیرد؛ کسی است که خطر را زودتر تشخیص دهد و بهتر مدیریت کند.
انتقال رفتارهای پرخطر از پیست به خیابان، نشانه مهارت نیست. پیست محیطی کنترلشده برای تمرین و رقابت است و خیابان فضای عمومی مشترکی است که در آن یک تصمیم اشتباه میتواند عابر، دوچرخهسوار، راننده یا موتورسوار دیگری را قربانی کند. از این منظر، استفاده از کلاه ایمنی و تجهیزات حفاظت فردی، رعایت محدودیت سرعت، انتخاب مسیر مناسب و احترام به قوانین را نباید توصیههای فرعی تلقی کرد. این موارد بخشی از صلاحیت حرفهای هستند.
در این میان، نقش «فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی» اهمیت ویژهای دارد. فدراسیون، بهعنوان مرجع رسمی آموزش، ساماندهی و توسعه ورزش این رشتهها، … …
