مرجان سلمانزاده به «پیام ما» میگوید ایده راهاندازی این کسبوکار مدتها در ذهنش بوده است. او دو ماه پیش تصمیم گرفته این ایده را از خودش شروع کند و به دوستان و اطرافیانش پیشنهاد دهد وسایلی را که دیگر استفاده نمیکنند، دوباره وارد چرخه مصرف کنند.
او پیش از راهاندازی «دوباره» نیز در جمعهای دوستانه تجربه ردوبدل کردن لباس و وسایل را داشته است. آنچه برای او مهم بود، پیدا کردن مدلی بود که صاحب کالا نیز از آن منفعت ببرد و وسیلهای که دیگر برای او کاربردی ندارد، فرصت پیدا کند به دست فرد دیگری برسد: «در “دوباره” وسایل بهشکل امانی دریافت و کالاها قیمتگذاری میشوند. اگر کالایی بعد از دو ماه فروش نرفته باشد، به صاحبش برگردانده میشود. این مدل قرار است فاصله میان خلوت کردن کمد و دور ریختن وسایل را پر کند.» هر لباس، ردپایی از مصرف آب و انرژی دارد
فرهنگ خرید و استفاده از لباس دستدوم در ایران هنوز با موانع مختلفی روبهروست. برای بخشی از جامعه، لباس دستدوم همچنان یادآور لباس کهنه است. حساسیت درباره اینکه چه کسی پیش از این لباس را پوشیده، یکی از دلایلی است که باعث میشود برخی افراد سراغ چنین کالاهایی نروند.
از سوی دیگر، شرایط اقتصادی باعث شده است استفاده از کالاهای دستدوم برای افراد بیشتری به یک انتخاب اقتصادی تبدیل شود. بازار لباسهای موسوم به تاناکورا سالهاست در شهرهای مختلف ایران فعالیت دارد. سلمانزاده میان این بازار و ایده «دوباره» تفاوت مهمی میبیند: «در بازار تاناکورا، لباسها معمولاً بهشکل کیلویی وارد و بدون دستهبندی مشخص عرضه میشوند. “دوباره” میخواهد مسیر دیگری را معرفی کند؛ مسیری که در آن، لباس یا وسیله مشخصی که در خانهای بدون استفاده مانده، دوباره دیده و برای استفاده فرد دیگری عرضه شود.» …
