وی خاطرنشان کرد که در سالگرد این عملیات، تمرکز اصلی بحثها در محافل غربی و صهیونیستی معطوف به سه محور اساسی؛ یعنی چگونگی وقوع آن رخداد، دلایل غافلگیری تلآویو و پیامدهای منطقهای آن بوده است؛ در حالی که پرسش کلیدی پیرامون چرایی و انگیزههای اتخاذ چنین تصمیمی از سوی حماس، عموماً به حاشیه رانده شده و ناچیز شمرده شده است.
افشای اسناد نحوه تأسیس اسرائیل توسط مورخان جدید
مرشایمر یادآور شد که از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، با ظهور گروهی از «مورخان جدید» در رژیم اشغالگر قدس که به اسناد رسمی چگونگی شکلگیری اسرائیل دسترسی پیدا کردند، روایتی بسیار متفاوت از دیدگاههای رایج و سنتی مطرح شد. وی افزود که این رویدادها توسط اسرائیلیها و در بسیاری از موارد یهودیان آمریکایی بازگو شده است که به مدارک تاریخی و گفتوگو با افراد حاضر در زمان تاسیس رژیم دسترسی داشتند. به گفته این تحلیلگر، افشای این اطلاعات پس از دهه ۱۹۹۰ دیدگاه بسیاری از دنبالکنندگان تحولات منطقه را دگرگون ساخت و مشخص کرد که رهبران صهیونیست از ابتدا در پی ایجاد «اسرائیل بزرگ» از طریق تسخیر بخش وسیعی از اراضی خاورمیانه بودند و تمایلی به همزیستی مسالمتآمیز در قالب دو دولت نداشتند.
پاکسازی قومی؛ راهکار صهیونیستها در مواجهه با مسئله جمعیت
این تحلیلگر بینالملل خاطرنشان کرد که ورود صهیونیستها به سرزمینی پر از جمعیت فلسطینی، آنها را به سمت راهکار پاکسازی قومی سوق داد. وی توضیح داد که در سال ۱۹۴۸ و هنگام ایجاد اسرائیلِ خط سبز، تنها ۲۰ درصد از جمعیت را فلسطینیها تشکیل میدادند، زیرا ۷۰۰ تا ۷۵۰ هزار فلسطینی پاکسازی قومی شدند و بسیاری از آنان به غزه رانده شدند. به گفته مرشایمر، ساکنان کنونی غزه همان آوارگان سال ۱۹۴۸ یا نوادگان آنان هستند. با اشغال کرانه باختری و غزه در سال ۱۹۶۷، نسبت جمعیتی میان یهودیان و فلسطینیها به ۵۰ به ۵۰ رسید و صهیونیستها مجددا به فکر پاکسازی قومی و راندن … …

بازار





































































































































