این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
رقابت جهانی بر سر مواد معدنی حیاتی، وارد مرحله تازهای شده است، مرحلهای که در آن برخورداری از ذخایر معدنی و ظرفیت استخراج، دیگر بهتنهایی تضمینکننده قدرت کشورها در بازار جهانی نیست. آنچه امروز به میدان اصلی رقابت تبدیل شده، تسلط بر حلقه فرآوری و تولید فلزات استراتژیک است؛ حوزهای که چین همچنان سهم قابلتوجهی از آن را در اختیار دارد. در چنین شرایطی، کشورهای غربی برای کاهش وابستگی به پکن، بیش از گذشته به دنبال بازتعریف سازوکارهای تأمین مالی و کاهش ریسک سرمایهگذاری در پروژههای معدنی هستند. به گزارش اکوایران- بررسی کلاید راسل، تحلیلگر رویترز، از مباحث کنفرانس بینالمللی معدن و منابع (IMARC) در سیدنی، نشان میدهد که مدل سنتی توسعه معادن در رقابت با ساختار حمایتی چین با محدودیت مواجه شده است. چین میتواند با حمایت مالی بلندمدت از شرکتهای معدنی و فرآوری، حتی در دورههای کاهش قیمت نیز ظرفیت تولید خود را حفظ کند؛ درحالیکه پروژههای معدنی غربی برای جذب سرمایه باید از ابتدا چشمانداز سودآوری روشنی ارائه دهند. این تفاوت، بهویژه در فلزاتی با بازار کوچک و قیمتگذاری غیرشفاف، ریسک توسعه پروژهها را افزایش میدهد.بر اساس دادههای Visual Capitalist ، سهم چین از تولید جهانی گالیوم فرآوریشده به ۹۹ درصد، عناصر نادر خاکی به ۹۱ درصد، آنتیموان به ۷۴ درصد و لیتیوم به ۷۰ درصد میرسد. این تمرکز نشان میدهد که مسئله غرب تنها کمبود منابع معدنی نیست، بلکه وابستگی … …

بازار





































































































