نشست ساعت ۵ عصر پنجشنبه ۷ آبان ۴۰۵ با حضور حسامالدین ریاحی؛ پزشک و متخصص اخلاق پزشکی، عبدالرضا آلآقا؛ کارشناس اتاق عمل با ۳۲ سال سابقه، مهدی صابری؛ متخصص روانپزشکی و رئیس کمیته اخلاق و قانون در انجمن علمی روانپزشکان، مهدی صانعی؛ بازپرس دادسرای جرائم پزشکی، یاسر عرب؛ فعال اجتماعی و آقای ثقفی، شهروندی که تجربهای در زمینه خطای پزشکی داشت برگزار شد. دردناک اما نه لزوما خطا
چند نفر به فراخوان یاسر عرب برای به اشتراک گذاشتن تجربههای خود درباره خطای پزشکی، پاسخ مثبت داده و پیامهایی برای او فرستاده بودند.
این پیامهای دردناک در نهایت به این قضاوت آمیخته بود که یک پزشک یا مرکز درمانی، با کوتاهی و بیمسئولیتی خود سبب مرگ عزیزی شدهاند.
بحثها پس از شنیدن دو پیام؛ پدری که نوزادش با تومور به دنیا آمده و پس از چند ماه معالجه سخت از دنیا رفته و دختری که پدرش برای عمل آب مروارید چشم به بیمارستان مراجعه و بازنگشته بود، آغاز شد.
ریاحی، متخصص اخلاق پزشکی گفت: در مقدمه مجری محترم هم این پیشفرض را شنیدم که ممکن است مرگ بیماران برای کادر پزشکی عادی باشد. تجربه پزشکی من این را نشان نمیدهد.
کادر پزشکی شامل پزشک و پرستار و غیره قطعاً در مواجهه با تکتک بیماران تجربههای جدیدی را حس میکنند و بعضی وقتها این تجربه برای کسی که مریضش دارد از دست میرود، خیلی سنگین است و شاید کمتر از خانوادهی آن بیمار نباشد.
خیلیها ممکن است زمینه کاری خود را عوض کنند. این واقعیتها وجود دارد.
عبدالرضا آلآقا، با اشاره به فعالیت ۳ دههای خود در اتاق عمل اورژانس، گفت: اتفاقاتی که در اتاق عمل میافتد، هیچ شباهتی به چیزهای دیگر ندارد. پزشکی، زنجیره بسیار طولانی است و هر کدام از این مهرهها، داروخانه، آزمایشگاه، رادیولوژی، اتاق عمل پزشک، پرستار، حتی ساختمان و تجهیزات میتوانند باعث آن اتفاق باشند.
در مورد آن کودک، این بچه با آن تومور در هر جای دنیا که بود، نمیماند. …

بازار

































































































































