بازار
فرهنگستان علوم پادشاهی سوئد که مسئول تصمیم‌گیری دربارۀ برندگان «جایزۀ بانک مرکزی سوئد در علوم اقتصادی به یاد آلفرد نوبل» است، یک بار در سال 1974 با اعطای این جایزه به فریدریش هایک، اقتصاددان اتریشی، شگفتی آفرید؛ البته ناگفته نماند که همان جایزه نیز همراه با گونار میردال، اقتصاددان سوسیالیست سوئدی، به هایک اعطا شده بود. بنابراین می‌توان جای این احتمال بسیار اندک را باز گذاشت که ایزرائل کرزنرِ 96 ساله شاید سال آینده برندۀ این جایزه شود.
بااین‌حال، حتی اگر این پیشامد نادر به وقوع بپیوندد، باز این پیشامد، مانند جایزۀ هایک، استثنائی بر قاعده خواهد بود؛ قاعده‌ای که مطابق آن، کوشش‌های علمی کسی که اقتصاد را کم‌وبیش معادل علمِ مهندسی اجتماع نداند، نباید از سوی نهادهای «عهده‌دار علم» به رسمیت شناخته شود. اگر همچون کرزنری «نوبل اقتصاد» بگیرد، شمار قابل‌توجهی از نوبل‌های اقتصادی اعطا شده تاکنون، چندان قابل دفاع نخواهند بود.
بخش مهمی از کارهای پژوهشی کرزنر شرح و تبیین مفهوم «آنتروپرونری» است. اگر این مفهوم و دلالت‌های آن به درستی شناخته می‌شد و در نهادهای عهده‌دار پیشبرد علم اقتصاد جا می‌افتاد، امروز بیشتر مکاتب و نظریه‌های اقتصادی چیزی بیش از فصل‌هایی از کتاب تاریخِ خطاهای پژوهشگران علم اقتصاد نمی‌بودند، بسیاری از رساله‌ها و مقالات علمی در این حوزه نوشته نمی‌شدند و انجام بسیاری از پژوهش‌های اقتصادی اساساً موضوعیتی نمی‌داشت. آنتروپرونری؛ غایب بزرگ اقتصاد کلان …
