نظرت را درباره هوش مصنوعی بگو، تا بگویم که هستی؟

از زمانی که هوش مصنوعی به جریان اصلی گفتمانی تبدیل شد، به ‌عنوان یک آزمون شخصیت سیاسی، وظیفه مضاعفی را انجام داده است: «نظرت را درباره هوش مصنوعی به من بگو، تا بگویم که هستی؟» کسانی که نگران تغییرات اقلیمی هستند، بر مصرف انرژی تمرکز می‌کنند. کسانی که سیستم سرمایه‌داری کنونی را محکوم می‌کنند، آن را نمونه نهایی انحصار شرکتی می‌دانند. کسانی که نگران نژادپرستی هستند، درباره تعصبات هوش مصنوعی هشدار داده‌اند. کسانی که اثرات استعمار را مطالعه می‌کنند، آن را شکل دیگری از استثمار می‌دانند و کسانی که به سمت نابودی گرایش دارند، ChatGPT، Claude ،Gemini و Grok  را به عنوان چهار سوار آخرالزمان دیده‌اند.

اهالی هنر و فرهنگ به طور خاص از جانب هوش مصنوعی احساس خطر کرده‌اند؛ زیرا به‌نظر می‌رسد این فناوری به سراغ چیزهایی می‌رود که بیش از همه برایشان عزیز است: استفاده خلاقانه از تصاویر، کلمات و ایده‌ها. دو مورد آخر، یعنی کلمات و ایده‌ها در مرکز طوفان بوده‌اند؛ زیرا هوش مصنوعی مولد مبتنی بر زبان است و ایده‌ها ارتباط نزدیکی با کلماتی دارند که با آنها بیان می‌شوند. در پاسخ، نویسندگان تا حد زیادی مقاومت را انتخاب کرده‌اند و از خلاقیت واقعی انسان‌ها در برابر ماشین‌ها دفاع می‌کنند. فیدهای رسانه‌های اجتماعی من پر از مطالب بی‌ارزش هوش مصنوعی شده است که با خوشحالی توسط همکارانم تولید و منتشر می‌شوند و امیدوارند ثابت کنند که هوش مصنوعی نمی‌تواند، خلاق باشد. اجازه بدهید این را مقاومت خلاقانه بنامیم. …