سه منطقهای که عدالت آموزشی در آن میمیرد!
اگر بخواهیم با صراحت صحبت کنیم، باید بگوییم که «عدالت آموزشی» در تهران در بسیاری از نقاط تبدیل به یک افسانه شده است. مجید پارسا، مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران، در اظهاراتی اعتراف کرده که در مناطقی مانند منطقه ۹، سرانه آموزشی دانشآموزان کمتر از ۴ متر مربع است! برای اینکه عمق این فاجعه را درک کنید، باید بدانید استاندارد جهانی برای سرانه آموزشی بیش از ۸ متر مربع است و حتی برنامه هفتم توسعه ایران هدف را روی ۶.۱ متر مربع گذاشته است.
یعنی دانشآموزان در برخی مناطق تهران، در فضایی درس میخوانند که حتی نصف استانداردهای جهانی نیست. حالا تصور کنید در همین مناطق (۹، ۱۷ و ۱۸)، هم سرانه آموزشی در پایینترین حد ممکن است و هم تراکم جمعیت دانشآموزی در بالاترین سطح! این یعنی دانشآموزان این مناطق، نه تنها در مدارس دوشیفته و خستهکننده جای دارند، بلکه در کلاسهایی حبس شدهاند که حتی برای یک نفس عمیق کشیدن هم جا ندارند. این تضاد فاحش در توزیع امکانات، دقیقاً همان جایی است که «عدالت آموزشی» به مخاطره میافتد و تفاوت طبقاتی در کیفیت آموزش عیان میشود.
کاهش تراکم؛ عددی روی کاغذ یا یک واقعیت میدانی؟
مدیرکل آموزش و پرورش مدعی است که تراکم کلاسها از ۳۳.۵ نفر به ۳۱. ۲ نفر رسیده است. اما بیایید صادق باشیم؛ آیا این کاهش ۱.۵ تا ۲ نفری، نتیجه ساخت مدارس جدید و توسعه فضاها بوده است؟ تحلیل دادهها نشان میدهد که بخش بزرگی از این کاهش، نتیجه «کاهش تعداد دانشآموزان اتباع» است که از ۵۰-۶۰ هزار نفر به کمتر از ۳۰ هزار نفر رسیده است.
…
