این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی -مدیریت شهری در ایران سالهاست با یک چالش ساختاری دستوپنجه نرم میکند؛ چالشی که ریشه آن را باید در شیوه تأمین منابع مالی شهرداریها جستوجو کرد. نهادی که مأموریت اصلی آن اداره شهر، توسعه زیرساختها، حفظ کیفیت زندگی شهروندان، گسترش حملونقل عمومی و صیانت از محیطزیست شهری است، در بسیاری از موارد برای تأمین هزینههای جاری و عمرانی خود به درآمدهایی متکی شده که مستقیماً از ساختوساز و تغییر ضوابط شهرسازی به دست میآیند. زهرا پیربداغی/ این وابستگی، بهویژه در کلانشهری مانند تهران، به یکی از مسائل مهم اقتصاد شهری تبدیل شده است؛ جایی که بیش از نیمی از درآمد شهرداری، بر اساس دادههای مطرحشده در پژوهش مورد اشاره، از محل تراکمفروشی تأمین میشود. چنین ساختاری این پرسش اساسی را مطرح میکند که آیا شهرداری میتواند همزمان ناظر بر ساختوساز، حافظ ضوابط شهرسازی و بهرهبردار مالی از افزایش تراکم و تغییر کاربری باشد؟ مسئله زمانی پیچیدهتر میشود که منابع درآمدی حاصل از تغییر ضوابط، حذف پارکینگ و تعیین تکلیف تخلفات ساختمانی نیز به چرخه تأمین مالی مدیریت شهری اضافه شود. در چنین شرایطی، مرز میان اجرای قانون و درآمدزایی از استثناهای قانونی ممکن است کمرنگ شود و شهر بهتدریج هزینه تأمین مالی خود را از طریق افزایش بار ساختمانی، فشار بر زیرساختها و کاهش کیفیت زندگی شهروندان پرداخت کند. این مسئله صرفاً به نحوه محاسبه عوارض یا میزان درآمد شهرداریها محدود نیست، بلکه به الگوی توسعه شهری و آینده سکونت در کلانشهرهای ایران ارتباط پیدا میکند.از بودجه دولتی تا اقتصاد تراکمفروشی …


دانلود از کافه بازار




























































































































