وی ادامه داد: یافته‌های پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد تفاوت‌های فردی میان فرزندان از جمله جنسیت، خلق‌وخو، تیپ شخصیتی، میزان همکاری، نیازهای هیجانی و فاصله سنی موجب می‌شود که والدین با هر کودک به شیوه‌ای متفاوت تعامل داشته باشند، البته این مساله زمانی به یک بحران جدی تبدیل می‌شود که این تمایز، از تفاوت متناسب به نیاز کودک فراتر برود و به تفاوت در ارزش و میزان دوست‌داشتن بدل شود.
انزانی درباره دلایل ناخودآگاه شکل‌گیری رفتارهای متفاوت، بیان کرد: والدین با تولد و رشد هر فرزند، شرایط متفاوتی را تجربه می‌کنند، به‌طوری‌که وضعیت اقتصادی، خانوادگی، موقعیت زمانی و حتی کیفیت رابطه زوجین در هنگام تولد فرزند اول، دوم یا سوم یکسان نیست و تمامی این شرایط بر نحوه تعامل با هر فرزند اثر می‌گذارد. همچنین خلق‌وخوی خود کودک نیز در نوع رفتار والد نقشی تعیین‌کننده دارد. کودکی که آرام‌تر، سازگارتر و مسئولیت‌پذیرتر است، تعامل مثبت‌تری با والدین رقم می‌زند، درحالی‌که کودک دارای رفتارهای چالش‌برانگیز ممکن است بیشتر با تذکر، سرزنش یا کنترل مواجه شود و طبیعی است که کودک آرام‌تر، بیشتر مورد تشویق و تایید قرار گیرد.
این روانشناس ادامه داد: اگر فرزندی با والدین خود هماهنگی روانی بیشتری برقرار کند، ممکن است ویژگی‌هایی در خود ببیند که با ارزش‌های شخصیتی … …
دانلود از کافه بازار
