به اعتقاد من، پاسخ این پرسش در مفهوم «تابآوری اقتصادی» نهفته است؛ مفهومی که فراتر از مقاومت در برابر بحران، به توانایی یک بنگاه برای پیشبینی مخاطرات، مدیریت شوکها، انطباق با شرایط جدید و بازگشت به مسیر رشد اشاره دارد.
امروز دیگر صرف برخورداری از سرمایه، تجهیزات، بازار و تجربه مدیریتی برای موفقیت یک بنگاه کافی نیست. کسبوکارهای آینده باید شبکهای، یادگیرنده، فناورانه، چابک و متکی بر سرمایه انسانی توانمند باشند. بر همین اساس، میتوان پنج ستون اساسی برای شکلگیری بنگاههای تابآور در اقتصاد پرریسک امروز تعریف کرد:
۱. تابآوری اقتصادی؛ ضرورت عبور از مدیریت روزمره به مدیریت سناریوها
نخستین ضرورت برای بنگاههای اقتصادی، آمادگی در برابر شرایط پیشبینی نشده است. بسیاری از کسبوکارها بخش عمدهای از انرژی مدیریتی خود را صرف مسائل جاری میکنند و کمتر برای سناریوهای بحرانی برنامه دارند.
در شرایط تحریم و جنگ، مدیریت نقدینگی، تنوعبخشی به بازارهای فروش، کاهش وابستگی به تأمینکنندگان محدود، شناسایی منابع جایگزین و حفظ زنجیره تأمین اهمیت دوچندان پیدا میکند.
بنگاهها باید برای شرایط عادی، شرایط بحرانی و شرایط اضطراری برنامه مشخص داشته باشند. همچنین لازم است مسیرهای تصمیمگیری کوتاهتر و ساختارهای سازمانی چابکتر شوند تا در زمان بروز بحران، امکان واکنش سریع وجود داشته باشد.
تابآوری اقتصادی به معنای صرفهجویی افراطی یا توقف سرمایهگذاری نیست؛ بلکه به معنای مدیریت هوشمند منابع و اولویتبندی فعالیتهایی است که استمرار حیات و رقابتپذیری بنگاه را تضمین میکنند.
۲. شبکهسازی و اکوسیستمسازی؛ پایان دوران کسبوکارهای جزیرهای …


دانلود از کافه بازار































































































































































