گندم‌کار گرفتار در تصمیمات خلق‌الساعه؛ دولت دلارِ واردات دارد اما ریال برای کشاورز ندارد

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ امنیت غذایی یکی از مولفه‌های راهبردی اقتصاد کشور است اما بخش کشاورزی، با وجود برخورداری از ظرفیت قابل‌ توجه تولید داخلی، همچنان با مجموعه‌ای از چالش‌های ساختاری، محدودیت‌های تامین منابع و ناهماهنگی در سیاست‌گذاری مواجه است. از افزایش هزینه‌های تولید و دشواری تامین نهاده‌های کشاورزی گرفته تا تاخیر در پرداخت مطالبات گندم‌کاران، بلاتکلیفی قیمت خرید تضمینی محصولات و تصمیمات پیش‌بینی‌ناپذیر در حوزه واردات و صادرات، همگی مسائلی هستند که علاوه بر تحت فشار قرار دادن تولیدکنندگان، پایداری تولید و آینده امنیت غذایی کشور را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

اهمیت این مسائل در شرایط کنونی و با تشدید فشارهای حاصل از جنگ و محاصره دوچندان شده؛ شرایطی که بیش از هر زمان دیگری ضرورت کاهش وابستگی به واردات کالاهای اساسی، حمایت موثر از تولید داخلی و اصلاح سازوکارهای تصمیم‌گیری در بخش کشاورزی را آشکار می‌کند. در همین راستا به گفت‌وگو با هوشنگ هادیان‌پور، سخنگوی کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی پرداختیم که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.

اقتصاد معاصر: علت کمبود و افزایش قیمت کود کشاورزی پس از جنگ چه بود و وضعیت تامین کود برای کشت پاییزه چگونه خواهد بود؟

هادیان‌پور: یکی از پایه‌های اصلی تولید در بخش کشاورزی، کودهای فسفاته و ازُته است. کودهای فسفاته عمدتا وارداتی هستند و بیش از ۹۵ درصد نیاز کشور از طریق واردات تامین می‌شود؛ بنابراین لازم است یارانه لازم برای عرضه این کودها اختصاص یابد. با این حال، به دلیل تامین‌نشدن کامل یارانه مورد نیاز، در برخی مقاطع واردات کودهای فسفاته با مشکل مواجه شده است. در زمینه کودهای ازُته، اگرچه تولید به‌ طور کامل در داخل کشور و توسط پتروشیمی‌ها انجام می‌شود اما در تامین آن برای بخش کشاورزی نیز مشکلاتی وجود دارد. سهم بخش کشاورزی حدود ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تن است اما اگر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی به دلیل مشکلات مالی نتواند کود مورد نیاز را به‌موقع و به‌صورت نقدی خریداری کند، پتروشیمی‌ها نیز ممکن است از تحویل سهمیه خودداری کنند. حتی یک ماه تاخیر در خرید می‌تواند به ایجاد کمبود در بازار منجر شود. …