وی در خصوص اینکه برای ماندگاری یک پزشک در مناطق محروم، دولت باید چه مشوقهایی تعریف کند؟، نخستین نکته را بحث مالی عنوان کرد و گفت: پرداخت مناسب و بهروز به پزشک و متعادل با سایر افرادی که در مناطق محروم کار میکنند، مانند شرکت نفت، کشتیرانی و دیگر مجموعهها، باید مورد توجه قرار گیرد.
معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی شیراز دومین نکته را افزایش امکانات شهرها و بیمارستانها دانست و در پاسخ به اینکه با وجود افزایش تعداد پزشکان، چرا هنوز مردم برخی مناطق برای دسترسی به پزشک و خدمات تخصصی با مشکل مواجهند؟ آیا مسئله اصلی واقعاً کمبود پزشک است یا توزیع نامتوازن نیروی انسانی؟، گفت: در برخی رشتههای تخصصی اشکال در کمبود پزشک است که از جمله میتوان به رشتههای اطفال، بیهوشی، رادیولوژی و جراحی اشاره کرد.
وی ادامه داد: در برخی رشتههای تخصصی نیز اشکال در توزیع نامتوازن نیروی انسانی است؛ بهعنوان مثال، سهمیه مناطق محروم باید هفت سال در یک شهرستان حضور داشته باشد و همزمان در همان شهرستان ممکن است دو تا سه نفر دیگر از سهمیه مناطق محروم همان رشته نیز حضور داشته باشند. برخی قوانین مانند الزام به حضور همزمان زوجین در یک شهرستان و از طرف دیگر قوانین مربوط به عدم امکان جابهجایی مناطق محروم موجب میشود در برخی شهرستانها سه تا چهار پزشک از یک تخصص حضور داشته باشند، در حالی که شهرستان همجوار هیچ پزشکی از همان تخصص نداشته باشد.
معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی شیراز برای تشریح این وضعیت به نمونههایی از شهرستانهای فارس اشاره کرد و افزود: نیریز سه متخصص اطفال دارد، لامرد سه متخصص ENT دارد که دو نفر از آنها زوج هستند و یک نفر محروم است، آباده سه متخصص رادیولوژی محروم به اضافه یک نفر آزاد دارد، داراب سه متخصص ارتوپدی محروم دارد و لامرد نیز سه متخصص نورولوژی محروم دارد.
تحصیل طولانی پزشکان و انتظار برای برخورداری از یک زندگی معمولی …
