«رودخوانی»؛ روایت ملت مبعوث از نمای نزدیک

 اما پشت این تصویر پرابهت، انسان‌هایی ایستاده‌اند با زندگی‌ها، دغدغه‌ها، شغل‌ها و انتخاب‌های متفاوت؛ آدم‌هایی که هرکدام از دل روزمرگی خود به یک لحظه جمعی رسیده‌اند. مجموعه مستند «رودخوانی» دقیقا از همین نقطه آغاز می‌شود؛ از تلاش برای عبور از تصویر کلی جمعیت و رسیدن به چهره‌ها، قصه‌ها و تجربه‌های فردی مردمی که این «رود» را ساخته‌اند.

علی زهیری، نویسنده و کارگردان این مجموعه مستند، از شکل‌گیری ایده «رودخوانی» در روزهای نخست جنگ، شیوه سوژه‌یابی در میان مردم، انتخاب روایت از نمای نزدیک به‌جای لانگ‌شات‌های مرسوم، چالش‌های تولید در شرایط محدود، تجربه ساخت اثر در اهواز و ظرفیت‌های توسعه این مدل مستندسازی در دیگر شهرها و استان‌ها می‌گوید؛ مدلی که می‌کوشد به‌جای صرفا نشان‌دادن جمعیت، روایتگر انسان‌هایی باشد که حضورشان به یک کنش جمعی معنا می‌دهد. این مجموعه مستند از شبکه‌های مختلف سیما ازجمله یک، دو و مستند روی آنتن رفته است. 

زهیری به جام‌جم می‌گوید: ایده رودخوانی از همان روزها و شب‌های اول جنگ رمضان شکل گرفت. زمانی که مردم از همان شب اول به خیابان آمدند و تجمع‌های مردمی پدیدار شد. من هم تولیدات مختلفی را که درباره این حضور ساخته می‌شد، دنبال می‌کردم. تقریبا در همه آنها یک تصویر بیشتر دیده می‌شد: نماهای باز از جمعیت؛ جمعیتی که مثل یک رود خروشان به دریا می‌پیوندد و در محله‌به‌محله، شهر‌به‌شهر و روستا‌به‌روستا دیده می‌شد و جریان داشت. این تصویر، زیبا و باشکوه بود، اما برای من یک سؤال ایجاد کرد: این رود از چه آدم‌هایی تشکیل شده است؟ این آدم‌ها در طول روز چه زندگی‌ای دارند؟ چه دغدغه‌هایی دارند و چه شد و چرا و چطور است که هر شب، از خانه یا محل کارشان راه افتادند و به این جمع پیوستند؟ …